De 3 leugens over ondernemerschap en het Vrije Werken

• Tweet

Ondernemers zijn een beetje raar. Zeker als het Vrije Werkers zijn.

We leven in een land van veiligheid. Alles is geregeld. Een leuke baan wordt vet beloond. Alle risico’s met premies afgekocht. De vakanties zijn gegarandeerd, inclusief een mooie zakcent.

Dreigt het onverhoopt toch mis te gaan, dan staat de staat voor jou garant. De centjes blijven binnenkomen. Elke maand. Zeker weten. Zelfs die zakcent voor vakantie.

En wat doen die domme Vrije Werkers? Ze beginnen voor zichzelf, slaan aan het ondernemen. Weg veiligheid, weg vaste vetpot. Weg vakantie voor de meesten; in elk geval geen zakcent.

Wat gebeurt er in die hoofden dat zij zo de foute weg in slaan? Wat speelt zich af onder de hersenpan?

1. Het is een fout van Moeder Natuur
2. Zij leven om te werken
3. Het zijn bungeejumpers zonder koord

Is dat waar of zijn dit leugens?

Een fout van Moeder Natuur

Moeder Natuur kan rare sprongen maken. Niet altijd staan de genen in het gelid; soms ontstaan mutanten. En ja, er komen rare wezens voor.

Maar zo niet de ondernemers. Want hé, niets is natuurlijker dan ondernemen. Dat geldt vooral het Vrije Werken.

Ga eens terug een eeuw of twee, dan zie je hoe het werkelijk zit. Voor de fabriek het van ons overnam en wij ons echte ritme hadden. Dat was de staat die de natuur ons gaf; wij waren Vrije Werkers.

De echte fout ligt elders. Het is het keurslijf dat wij zelf bedachten, op de klok van de fabriek.

Een mooie baan met zekerheid. Vaste tijden op en af, bepaald door de machine en niet door wat jouw beste uren zijn.

Dus kom niet aan met Moeder Natuur die hier een steek liet vallen.

Leven om te werken

Dat zou je denken ja, als je ze ziet, die vreemde ondernemers. Altijd ploeteren, altijd bezig zijn. Geen tijd voor rust, nooit lekker achterover. Geen ontspanning, geen plezier.

Ik zal je wat verklappen: dat is het beeld dat jij ziet, maar feitelijk zit het anders. Die ondernemer, Vrije Werker is naar zijn passie aan het leven.

Hij heeft plezier, reken maar! Hij vindt ontspanning in het werken.

In zijn werk vindt hij zijn doel. Hij kan zijn ei kwijt, creatief zijn, vleugels krijgen. Dan wil je toch niet anders meer?

De ondernemer, Vrije Werker denkt niet in termen van vakantie, weekend, werken. Die fase is hij ver voorbij.

Deze hij, die overigens heel vaak zij is, leeft niet om te werken. Hij is gewoon aan het LEVEN.

Bungeejumpen zonder koord

Nooit de veilige weg inslaan, maar altijd de gevaarlijke. Moeilijk doen als het makkelijk kan.

Onverantwoord risico nemen. ’t Is een schande! Denk aan je gezin, je kinderen, denk aan je omgeving.

Ha, ben jij dan veilig in je baan? De tijd heeft het bewezen: loondienst schept de schijn van zekerheid. Een luchtballon die je zo lek prikt. Je doezelt in, raakt verwend, denkt dat de wereld onveranderd blijft.

En plots is daar een crisis. Van banken of de economie, het maakt niet uit. Maar jij verliest je baan en bent vergeten hoe het anders kan. Jij bent afhankelijk, weet geen bakens te verzetten, bent het heft uit eigen handen kwijt.

Lijdzaam loop je naar het loket en houdt daar diezelfde handen op. Vervolgens is het wachten en hopen dat het beter wordt. Weg initiatief, weg zelfstandigheid, weg zelfbeschikking, weg eigenwaarde.

Fijn voor je gezin, fijn voor je kinderen, fijn voor je omgeving.

Zo niet de ondernemer, Vrije Werker. Die heeft het eigen heft ferm in de hand. Die gaat niet zitten wachten. Die kijkt scherp waar nieuwe kansen liggen.

Maakt van de nood en deugd. Gaat nieuwe wegen exploreren. Wie maalt er om een crisis?

De wereld die gaat door. Mooi dat ze zo veranderlijk is; zij produceert steeds nieuwe kansen. De ondernemer, Vrije Werker pakt ze op. Het zal niet altijd lukken, maar ergens komt de opening. Dan bloeit en groeit er weer bedrijvigheid.

Is dat een linke weg? Is dat bungeejumpen zonder koord? Ik noem het verantwoordelijk zijn; ik noem het bouwen aan de wereld.