De 30-dagen-oefening om (opnieuw) een groot blogger te worden

• Tweet

Hey, psst, eventjes onder ons. Wees eens eerlijk, eigenlijk is het maar niks die vakantie, toch?

Ben je weer terug. Je batterij zogenaamd ‘fully charged’, je zou moeten bruisen van de blogideeën, jouw schrijfsels zouden zo hun weg naar buiten moeten vinden, maar wat is het echte resultaat?

Er komt helemaal niks meer uit je vingers.

Lekker hoor, dat heeft je goed gedaan: 3 weken van totaal andere bezigheden, in een compleet andere omgeving. Aan het strand, op een camping, in de bergen, een ultraculturele stedentrip, of welk Luilekkerland dan ook.

Het is alsof je creativiteit volledig tot stilstand is gekomen. En waar je voor je wegging nog zo lekker in het ritme zat, weet je nu nauwelijks hoe de draad weer op te pakken.

Je vertrok als een groot blogger en komt terug met een ‘writer’s block’.

Fijn hoor, zo’n ‘supercharged’ batterij. Maar, in hemelsnaam, hoe moet ie aangesloten?!

Het bloggersleven is een raar ding

Deze blogpost ga ik jou iets simpels leren: hoe je van nul een groot blogger worden kunt.

Dat is handig als jij net begint met bloggen en je weet niet hoe de start te maken.

Maar het kan je ook bijzonder helpen wanneer je de draad kwijt bent.

Want het leven is een raar ding. Als jij net lekker bezig bent, komt er van alles tussendoor.

Soms geheel en al onvrijwillig en ongewenst. Bijvoorbeeld de minder leuke tijdingen die jouw aandacht vragen. Een sterfgeval, een probleem in de familie.

De vakantie is natuurlijk wel een vrije keuze. Maar niks mis mee hoor. Je hebt er lang naar uitgekeken en je hebt hem ook verdiend.

Of de keus nu vrij is of dat hij je wordt opgedrongen, je bent soms weken aan een stuk met iets anders dan met bloggen bezig.

Jouw supercreatieve modus is heftig en voor lange tijd doorbroken. Dat is funest voor het bruisen van je brein.

Doe de 30-dagen-oefening

Ik heb een truc geleerd, lang geleden. Heb hem toen ergens gelezen in een blogpost van Sonia Simone. Zij had ‘m ook weer van een ander.

Die truc heeft mij in 2009 enorm geholpen om mijn start als blogger te maken. Die truc pas ik om de zoveel tijd nog eens toe als ik voel dat ik eruit dreig te raken.

Dat is de truc die ook jou zal helpen om lekker op te starten met je blog. Of om uit dat ‘post-vakantie writer’s block’ te komen.

Het is wat ik noem de 30-dagen-oefening:

Creëer je supercreatieve modus. Schrijf elke dag, 30 dagen lang!

Hoe simpel kan een truc zijn? Pak iedere dag pen en papier, kruip iedere dag achter het toetsenbord en schrijf.

Schrijf alsof je leven ervan afhangt! Plak de 6 regels van Natalie Goldberg boven je beeldscherm en laat het komen:

Schrijf vanuit je hart!

Hoeveel per dag?

Het hoeft echt geen uren achter je bureau te zijn. Een kwartier, 20 minuten is prima. Zet gewoon de wekker.

Maar voel je ook vrij om meer te doen. Stel je eigen limiet. Gaat het soepel? Ga voor meer!

En schrijf, als het even kan, iedere dag een stukje met een kop en staart. Een afgerond geheel dus. Dat voelt lekker, het motiveert.

Schrijf je uit gewoonte korte posts? Mooi, dan maak er elke dag één.

Ben jij zo iemand – net als ik – die soms hele lappen produceert? Geen probleem. Stel jezelf als doel om dagelijks een paragraaf of 2-3 te doen. Als het maar een afgerond geheel is. Morgen volgt het tweede deel van die post.

Maar je moet het wel consequent doen, 30 dagen lang!

Wat als een meteoriet jou treft?

Met consequent elke dag, bedoel ik ook letterlijk elke dag. 30 dagen, aan één stuk dus.

Komt Kerstmis tussendoor? Oeps, foutje in de planning.

Òf jij schrijft door die kerstdagen, òf jij begint daarna opnieuw met dag 1.

Ik zou gaan voor doorschrijven, want een kwartiertje is ook op een kerstdag best te doen. Doe het wel vóór de copieuze maaltijd.

Ook wanneer jou op dag 29 een meteoriet treft, is dat geen excuus. Dan heb je gewoon effe pech. Op dag 30 begint voor jou de hele riedel vanaf dag 1 weer opnieuw.

Nu en dan zul je je eigen schrijfsels prut vinden. Maar ook die dagen tellen mee, want kwaliteit is geen criterium. Het gaat gewoon om doen.

Hou het vol. 30 dagen lang, zonder onderbreking, elke dag een kwartier tot 20 minuten.

Waarom het werkt

Jeetje, 30 dagen. Ga ik dat redden? Ja, ik zie wat twijfel.

Relax, het is niet zo lastig als het lijkt.

Het vereist even doorzetten, maar deze oefening is jouw inspanning dubbel en dwars waard. En je zult zien hoe leuk het eigenlijk is.

Niet meteen, de eerste week. Maar na ene tijdje, een dag of 10 – voor sommigen eerder – dan merk je dat de woorden en de zinnen als vanzelf gaan komen.

Je bent steeds minder bezig met pietlutten. Je leert dat deel van je denken te negeren dat steeds structuur wil aanbrengen, dat bezig is met de punten en de komma’s. Dat de spelling helemaal perfect wil zien.

Dat deel houdt je af van wat jij werkelijk wilt vertellen. Het trekt je steeds uit je verhaal. Door consequent te schrijven en je door niets af te laten leiden, neem je dat deel de macht uit handen.

En wees gerust; later – bij het mooi maken en het redigeren van je boodschap – komt dat deel nog genoeg aan zijn trekken.

En waarom het leuk is

Nog even terug naar die meteoriet.

Zoals jij het nu ziet, is dag 29 een rampdag. Maar jij kent de oefening nog niet.

Ik kan je namelijk beloven dat jij die meteoriet als een zegen ziet. Je zult blij zijn dat ie op je bol gevallen is op die op één na laatste dag.

Want op dag 29 ben jij namelijk zover dat je helemaal niet zou willen stoppen. Het is alsof je voor de laatste dag van je vakantie zit en nu zomaar plots een hele maand eraan vast mag knopen.

Jij ziet die pech als pure mazzel!

Er is namelijk iets gebeurd in je hoofd. Jij hebt gouden ideeën leren vangen.

Je ziet steeds leukere verbanden. Het voelt steeds origineler. Je wordt creatiever. Jij wilt door met jouw schrijfsels. Want je hebt de heerlijke smaak te pakken.

Je hebt je creatieve mannetjes in je hoofd wakker geschud. Die kereltjes belonen jou, ze willen voort. Het bruist (weer) in je brein.

En om dat heerlijke bruisen gaande te houden, moet je regelmatig schudden. Net als met champagne. Dat voel je van nature aan.

Schrijven dus en niet meer stoppen.