Bedrijfsgeheimen en afscheidskussen brengen Beweging in de Zaak

• Tweet

Vannacht heb ik niet zo heel goed geslapen, maar erg is dat niet. Tot laat in de avond is het leuk geweest in Utrecht.

Gisteravond was de presentatie van het boek Beweging in de Zaak van Wim Aalbers. Weet je wel, dat boek vol korte blogs – columns eigenlijk – die je inzicht geven in het zakendoen. Eyeopeners met een kwinkslag. Leuke leesstof voor iedereen die onderneemt.

In het echt hoor je de “bedrijfsgeheimen”

Het was een informeel gebeuren. Wim had al de medeschrijvers aan zijn boek uitgenodigd: tien gastcolumnisten. De meesten waren er, samen met andere geïnteresseerden. Een bont gezelschap, uit alle hoeken van het land. Uit uiteenlopende vakgebieden. Meest Vrije Werkers.

Leuke mensen met leuke verhalen. Ik kende lang niet iedereen. Ja, van Twitter, LinkedIn en hun weblogs, maar ik had ze “in het echt” nog nooit ontmoet. En het is toch heel iets anders: een fotootje op Twitter met een tweet, of een echt gesprek.

Het was gezellig in het café in Utrecht. We hebben elkaars columns in elkaars boekexemplaren gesigneerd. We hebben ongeremd gekletst. Over onze interesses, activiteiten en elkaars “bedrijfsgeheimen”. We hebben ideeën uitgewisseld. Kortom, er is heel wat afgepraat, en nu bruist het in mijn hoofd.

Eigenlijk de hele nacht al. Positieve energie. Dus vanochtend ben ik in de pen geklommen om het van me af te schrijven; een beetje te ontladen zeg maar. Er is niets zo lekker als gedachten op papier te zetten. Je verschaft jezelf zo ruimte en inzicht. Degene die het schrift uitvond, verdient van mij nog steeds een knuffel.

Erop uit Vrije Werker, geef schouderklopjes en afscheidskussen

Weet je, dat moet je vaker doen als Vrije Werker. Erop uit, anderen ontmoeten, gelijkgestemde geesten. Ik weet niet hoe het jou vergaat, maar soms ben je veel te veel geneigd om in je eigen kleine cocon rond te hangen. Ik denk dat jij dat ook wel kent.

Die cocon is heel prettig als je schrijven moet, een workshop opzet, een creatieve bui hebt, of een onderzoek voor een klant uitwerkt.

Maar het beperkt ook je blikveld. En al denk je: “Geen probleem, het wereldwijde web is binnen handbereik. Ik kan mijzelf zo informeren over alles wat er buiten is”, je mist toch iets essentieels. Het warme contact met anderen.

Elkaar in de ogen kijken, een hand geven, horen praten, een schouderklopje, een afscheidskus op de wang. Het zijn schijnbaar kleine dingen, maar ze geven zo veel meer waarde aan de inhoud van de boodschap. Het laat je voelen wat de ander werkelijk bedoelt. Het versterkt het inzicht dat je doorgeeft aan elkaar. En, uiteindelijk, het smeedt een onzichtbare, hechte band.

Mooi dat het wereldwijde web er is. Daar begint het allemaal voor Vrije Werkers, en daar begon het ook voor het bonte gezelschap van gisteren. Maar het wordt pas echt mooi als je elkaar dan ook werkelijk ontmoet.

————

Met dank aan Wim Aalbers voor het feit dat hij ons in beweging bracht. Zijn boek is te koop, natuurlijk! Bestel Beweging in de Zaak via deze link voor al die ondernemende types die je iets cadeau wilt geven. Ik verdien er niets aan, de tip komt uit mijn hart.