Boekreview: Een werkweek van 4 uur van Timothy Ferriss

• Tweet

Slechts vier uurtjes werken iedere week. Die belofte schuilt in de titel van het boek van Tim Ferriss. Als je zijn Een werkweek van 4 uur gelezen hebt, gaat dat je ten deel vallen. Nog maar een paar uurtjes ploeteren en voor de rest het vrije leven.

Ik was uiteraard zeer benieuwd toen ik het in handen kreeg. Hoe zou dat uit gaan pakken? Het klonk als een ongeloofwaardig verhaal en ik was dan ook extra geprikkeld.

Het werd een kleine worsteling. Ik had een enthousiaste vertelling verwacht. Een stimulerende beschrijving van een methodiek die Tim Ferriss zelf in het dagelijks leven zegt toe te passen (waar ik overigens niet aan twijfel). Een boek dat je warm laat draaien voor zijn manier van leven.

Misschien ben ik te veel een nuchtere Europeaan, of is Tim Ferriss een extreme exponent van het Amerikaanse denken, maar zijn boek kon mij niet beroeren. En zijn methode al evenmin.

Timothy Ferriss, de schrijver en zijn stijl

Timothy Ferriss, geboren in 1978, heeft vroeg in zijn loopbaan een eigenwijze route gekozen. Weg van de carrièremakers, weg van de geijkte verwachtingen. Een slimme serieondernemer, een reizende wereldburger met een talenknobbel. Hij is een origineel en onafhankelijk denker die vrijwel alles uitbesteedt.

Ik geloof in de oprechtheid van Tim Ferriss. Ik bewonder zijn lef, zijn drive en de manier waarop hij boven de massa weet uit te steken. In mijn ogen is hij een echte vrije werker. Maar zijn stijl is niet de mijne.

Het rijke leven van Tim Ferriss is mij te veel gericht op materiële zaken en te weinig op innerlijke rijkdom. Zijn methode is op een extreme manier gefocust op in korte tijd veel geld verdienen en weer uitgeven.

Een werkweek van 4 uur

Timothy Ferris promoot in zijn boek een sterk materiële denkwijze en dat heeft alles te maken met status.

Jammer, want statusdenken maakt je afhankelijk en het leven wordt er onnodig ingewikkeld door. Zijn boek is daarvan het bewijs. Het is een voortdurend gevecht om in zo min mogelijk tijd zo veel mogelijk materiële behoeften te bevredigen.

En toch valt er wel wat uit te leren. Bijvoorbeeld de twee “wetten” die in Een werkweek van 4 uur strikt worden toegepast:

• Het 80/20-principe
• De wet van Parkinson

Die twee “wetten” maken het mogelijk om uiterst efficiënt met je tijd om te gaan. Zij brengen de werkweek van vier uur binnen handbereik. En ik moet zeggen, dat wordt door Tim Ferriss goed uitgelegd. Met name het 80/20-principe van Richard Koch heeft hij erg goed bestudeerd.

De opbouw

Een werkweek van 4 uur valt uiteen in vier stappen die je los van elkaar kunt lezen. Samen vormen ze het woord DEAL:

Stap 1: D staat voor Definitie

Het beste stuk. Tim Ferriss schetst het probleem van onze moderne werkstijl en laat je heel duidelijk voelen waarom het vrije werken een veel betere propositie is.

Stap 2: E staat voor Elimineren

Hier komen het 80/20-principe en de wet van Parkinson om de hoek kijken. Doe waar je goed in bent, doe het efficiënt en laat de rest aan anderen over. Nog steeds leerzaam.

Stap 3: A staat voor Automatiseren

Nu wordt het rommelig en krampachtig. Alles wijst hier in de richting van uitbesteden en automatiseren.

Stap 4: L staat voor Liberation

Dit gaat over mobiel leven, van kantoor verdwijnen en je baan opzeggen. Met vlagen interessant, maar ik was de draad hier vaak kwijt.

De stijl

Een werkweek van 4 uur is niet vlot leesbaar. Ik heb me regelmatig afgevraagd of dat nu aan de Nederlandse vertaling ligt of aan de verhaaltrant van Tim Ferriss.

Het boek bevat storend veel pagina’s vol zogenaamde vragen en opdrachten. Ze slaan vaak nergens op. Het lijkt bladvulling. Alsof er een minimum aantal pagina’s gehaald moest worden.

De stijl is over zijn geheel genomen rommelig en fragmentarisch.

Veel citaten – aan het begin van ieder hoofdstuk – lijken bedoeld om het niveau wat op te krikken. Ze leveren helaas nauwelijks toegevoegde waarde.

In ieder geval een ijzersterke titel

Een werkweek van 4 uur heeft mij niet echt kunnen bekoren. Ik vond het leuk om de zienswijze van Tim Ferriss op het vrije werken te lezen. Ik vond het jammer te merken dat vrije werkers dan plots nieuwe rijken heten.

Maar het is niet alleen kommer en kwel. Een werkweek van 4 uur bevat zeker leerzame informatie. En er zijn praktische tips uit te halen:

• Hoe ga je bijvoorbeeld om met info-overload?
• Hoe hou je e-mailverkeer binnen de perken?
• Hoe pak je vergadercultuur aan?

Tim Ferriss beschrijft in zijn boek een levensstijl die voor de meeste mensen weinig realistisch is. Dat is op zich niet zo erg, ware het niet dat ik sterk de indruk heb dat vier uurtjes werken ook voor Tim niet toereikend is. Maar misschien zit het geheim in zijn definitie van arbeid.

Wat het boek ontegenzeglijk heeft, is een ijzersterke titel. Dat heeft het tot een bestseller gemaakt. Want wie wil dat nu niet, in vier uur je brood verdienen. Maar je gaat twijfelen als je verder dan de titel leest.

Ik had liever een boek gezien over lol hebben in je job. Als je snapt hoe dat werkt, dan hoef je de uren niet eens te tellen.