Een week of wat terug zag ik een concert van Michael Bublé in Madison Square Garden. Nee, niet live in New York. Gewoon, op zijn Hollands; thuis op de bank, voor de televisie.
Wow, wat een entertainer. Wat kan die man zingen. En het publiek plat krijgen. Een supertalent!
Zo zie ik mijzelf nog niet staan. Ik ben al heel blij als ik leuke stukjes kan schrijven. Da’s voor mij al adrenaline.
Je moet houden van wat je doet
Michael Bublé heeft een fantastische stem. Het is een zegen als je daarmee geboren bent. Tenminste als je entertainer wilt worden. Dan heb je pech als je Joe Cocker heet.
Pech? Hoezo? Ouwe rauwe Joe die heeft het toch ook fantastisch gedaan? Dat was in zijn tijd net zo’n entertainer. Ook zo’n absolute topper die maar af en toe komt bovendrijven. Minstens zo talentvol toch?
Yep, we zijn er. Talent is geen gave. Je wordt er niet mee geboren. Zelden althans.
Ik heb ze allebei zien optreden, Michael Bublé en Joe Cocker. En ik heb hun talent ontmaskerd. Gewoon op zijn Hollands, voor de tv. Ik zag het in hun ogen. Talent is ongeremde liefde voor het vak. Een mooi woord daarvoor is passie.
Formule voor een wereldact
We hebben allemaal talent. Het is niet die bijzondere gave. Slechts een enkeling van ons heet Mozart. Maar de meesten heten gewoon John, Paul of George, en een beetje mafkees noemt zich Ringo.
Vorm met zijn vieren eens een clubje en ga oefenen iedere dag. Zingen, spelen. Verzin een leuke naam, de Kevertjes of zo. Leg er heel je ziel en zaligheid in. Je hoeft geen noten te kunnen lezen, maar de passie moet er van afspatten. Dat is een absolute voorwaarde.
Als je mijn advies nu opvolgt, dan garandeer ik je een wereldact. Deal?
Oefening en passie baren samen kunst
Wat iedereen talent noemt, is bijna altijd passie.
We hebben allemaal heel wat basisvaardigheden. In aanleg goed genoeg om professional te worden. De truc is dat je die vaardigheden ontwikkelt tot een bovengemiddeld niveau.
Daar heb je passie voor nodig. Passie zorgt dat je vastberaden, bijna obsessief wordt. Klinkt een beetje weirdo, maar dat geeft niet. Het is een heerlijk gevoel en het zorgt dat je ervoor gaat. Je wilt niets liever dan die vaardigheden uiten. Daar heb je het heilig vuurtje weer.
Doordat je er veel mee bezig bent, eigenlijk altijd, wordt je steeds beter. Je voelt jezelf groeien. Langzaam gaat het zingen beter, het schrijven vloeiender, het spelen muzikaler, het schaatsen harder, het rekenen slimmer, het programmeren efficiënter.
Je stijgt boven de massa uit, je begint op te vallen en plots hoor je ze roepen: “Hé, een nieuw talent!”
Hoe je talent groeit
Kijk maar naar de echte John, Paul, George en Ringo. Niet geboren als Mozart, maar minstens zo “talentvol”.
Het is een beetje als bij Joe gegaan, die toevallige tijdgenoot. Ze hebben iedere dag geoefend, minstens een uur erin gestopt. Zich niet bang laten maken. Het gewoon gedaan. Hun heilig vuurtje niet verloochend. Ook als het even tegenzat, toch gewoon aan het spelen gegaan.
Iedere dag een uur aan hun passie gewerkt. Zo is het talent gegroeid.
Minstens een uur per dag. Vastberaden. Moet je ook doen, want zo groeit het ook bij jou, vrije werker.
———-
Oh ja, heb jij al gestemd? Iemand vindt dat ik talent heb. Nu ben ik genomineerd voor de Dutch Small Business Blog Award. En ik glim, want ik sta hoog. Help mij met jouw klik naar de nummer één positie.
Print dit artikel
Mail dit artikel
Ik geef je graag mijn e-book cadeau: 'De kortste weg naar Moeiteloos Bloggen.'
Het laat je zien hoe je artikelen uit je mouw schudt.
Ik geef je graag mijn e-book cadeau: 'De kortste weg naar Moeiteloos Bloggen.'
Het laat je zien hoe je artikelen uit je mouw schudt. Wil jij dat ontvangen? Schrijf je dan in. Je ontvangt meteen de waardevolle updates van VrijeWerker.nl. Gratis.
Met trots in de wacht gesleept: 387 stemmen voor Vrijewerker.nl (voorheen SayEbusiness.nl) -
{ 2 reacties… lees ze hieronder of voeg er een toe }
Jammer dat de veelgemaakte fout ook hier weer wordt gemaakt. Talent heb je, daar wordt je mee geboren, daar kun je niet aan doen. Het is er of het is er niet.
Natuurlijk hebben we allemaal talenten, zelfs talenten die we zelf niet eens kennen. Als je talenten herkent of erkent én je hebt passie, dan kun je vervolgens competent worden in dat talent. Talent is de basis voor competentie, talent is een latente competentie.
Passie is de gedrevenheid om competent te worden. Tienduizenden jongens vanaf een jaar of 6-7 hebben in ons land een passie voor voetval. Enkele duizenden hebben talent voor voetbal. Al die andere knullen hollen dagelijks uren achter een bal aan, maar raken hem niet goed, hoeveel ze ook trainen, het echte talent ontbreekt. Dit verzin ik niet zomaar, het is pure persoonlijke ervaring. Mijn hoogst bereikte niveau in het voetbal was verdediger in het vijfde elftal van mijn klas (toenm waren de klassen nog wat groter), maar de meeste medespelers zagen mij liever op de bank zitten. Helaas, die was leeg bij gebrek aan nog meer jongens.
Tja, voor geen enkele sport had ik echt talent, een beetje voor volleybal, dat wel. Mijn talenten liggen elders en voor sommige van die talenten heb ik een passie, waardoor ik er competent in ben geworden.
En Joe Cocker? Als grote fan van The Mad Dogs and Englishman vind ik het een grove belediging als gesteld wordt dat Cocker niet kon zingen. Wat een onzin zeg! Een zeer apart stemgeluid dat wel, maar koop de DVD “Mad Dogs and Englishman” eens en bewonder het muzikale genie!
En als getalenteerd menswetenschapper erger ik me wel keer op keer aan mensen doe het verschil tussen talenten en competenties niet kennen. Helaas wordt daardoor een krachtig instrument als talentmanagement verkracht. Iets wat voorheen ook al het lot was van competentiemanagement.
Een te meer een bewijs dat talent en passie noodzakelijk zijn voor resultaat.
Hi Ad,
Zou Joe Cocker hier niet trots van worden:
“Pech? Hoezo? Ouwe rauwe Joe die heeft het toch ook fantastisch gedaan? Dat was in zijn tijd net zo’n entertainer. Ook zo’n absolute topper die maar af en toe komt bovendrijven. Minstens zo talentvol toch?”
Vriendelijke vrije groet,
Stan
{ 1 trackback }