De honden van Pavlov smullen van jouw nieuwsbrief

Lekker koekje

Heb jij een nieuwsbrief? Geen nieuwsbrief die je ontvangt – die heb je waarschijnlijk genoeg – , maar een nieuwsbrief die je verstuurt. Weet je wel, zo’n regelmatige mail waarmee je jouw ideeën, producten of diensten aan anderen wereldkundig maakt.

Ja?

Oké, dan de hamvraag. Wordt ie ook een beetje gelezen? Wordt er lekker op doorgeklikt en krijg je er reacties op terug? Ik hoop hier op een volmondig ja, maar ik vrees dat het antwoord anders klinkt.

Kijk eens in je eigen mailbox. Hoeveel nieuwsbrieven laat je zelf ongeopend? Schrikbarend veel waarschijnlijk. Wat denk je wat er met de jouwe gebeurt, welk lot die beschoren is? Zou het jouw nieuwsbrief anders vergaan?

Je beschikt over statistieken. Ook jouw mailprovider produceert die vast wel. En.., wat zeggen die?

De herdershond en zijn koekje

Ik doe regelmatig een hardlooprondje bij mij in de buurt. Meestal hetzelfde baantje kilometers, en vaak op dezelfde tijd. Daar kom ik telkens het volgende tafereeltje tegen:

Een man die zijn herdershond uitlaat, staat stil bij een drukke weg. De hond zit keurig naast hem. Een beetje ongedurig duwt hij met zijn kop in de lucht denkbeeldig naar de jaszak van zijn baasje. Daarin wacht duidelijk een beloning.

Maar eerst is er die opdracht, iedere keer weer. Op het sein van het baasje. Ja, daar is het! Hond en baas steken samen over, rustig en beheerst. Eenmaal veilig aan de overkant volgt het koekje.

Een drukke weg rustig kruisen is een lastige opdracht voor een hond. Maar deze herdershond doet het altijd, keurig en met plezier. Aan de andere kant wacht namelijk steevast de beloning.

Het ontbrekende Pavlov-effect

De meeste nieuwsbrieven leiden een vruchteloos bestaan. Er wordt veel werk in gestopt om er iets moois van te maken. Vervolgens worden ze verwachtingsvol verzonden naar hopelijk honderden, zo niet duizenden adressen, en dan… Dan blijven ze hangen. Ongeopend in bijna even zoveel mailboxen.

Waarom werkt dat zo? Dat is het Pavlov-effect van hierboven, of liever het ontbreken daarvan. Nieuwsbrieflezers worden te weinig beloond.

Let op:

  • Tijd is kostbaar
  • Mensen houden van koekjes
  • Lezen is niet ieders favoriete bezigheid

Als je deze drie dingen onthoudt, gaat het goed komen met jouw nieuwsbrief.

Word een koekjesbakker

Het is enorm belangrijk dat jouw lezers zich beloond voelen na het lezen van jouw nieuwsbrief. Je moet er dus echte waarde in stoppen. Je moet praten over zaken waar jouw lezers mee verder komen.

Tijd is kostbaar

Een plaatje, praatje en product voldoen nauwelijks. Dat zie je aan de mails van winkeliers. Digitale reclamefolders. We weten bij voorbaat al wat er in staat, dus we laten ze dicht. Tijd is kostbaar, weet je nog?

Mensen houden van koekjes

Het gaat erom dat de lezer na jouw nieuwsbrief voelt dat hij of zij iets slimmer, gelukkiger of wijzer geworden is. Je moet met andere woorden het lezen met een koekje belonen. Mijn onvolprezen voorbeeld, Sonia Simone, noemt dat “cookie content” in Treat Your Readers Like Dogs.

Lezen is niet ieders favoriete bezigheid

En er is nog iets. Het koekje moet wel echt lekker zijn. Het moet zijn afgestemd op de smaak van de lezer. Vergeet dat niet, want niet iedereen leest graag. Je moet er een favoriete bezigheid van maken.

De juiste smaak van het koekje

Hoe krijg je de juiste smaak te pakken? Denk altijd in termen van jouw perfecte klant. Als je die goed voor ogen houdt tijdens je schrijfinspanningen, je echt inleeft in die persoon, dan bak je het koekje van de juiste ingrediënten.

Er moet reikhalzend naar jouw nieuwsbrief worden uitgekeken. En hij moet gretig worden gelezen. Dat is de opdracht waar jij het seintje voor moet geven.

Het is die ongedurige beweging naar de jaszak van het baasje. Lezers moeten staan te popelen om jouw nieuwsbrief te openen, want er volgt een heerlijk koekje.

Print Friendly

Deze pagina delen

  • Delen op Facebook
  • Delen op Twitter
  • Delen op LinkedIn
  • Delen op Google+

6 reacties… add one

  • Frank Verbeek 15 mei 2010

    Het was een lekker koekje Stan, woef! :-)

    • Stan Lenssen 17 mei 2010

      Hoop natuurlijk dat het je conditioneert ;-)
      Vriendelijke vrije groet,
      Stan

  • Jan 19 mei 2010

    Gister was het pavlov effect nog in het jeugdjournaal. Een sluipwest kun je in een half uur leren wat je maar wil.

    • Stan Lenssen 19 mei 2010

      Grappig ;-)
      Heb ook vaak het idee dat het Jeugdjournaal leerzamer is dan het ‘nieuws’ voor grote mensen.
      Groeten,
      Stan

  • Daniel 21 sep 2010

    Fantastische metafoor, die ik graag een keer van je leen ;-)
    Drie opmerkingen die ik wil maken:

    1. mijn advies is: vergeet de term ‘nieuwsbrief’. Het impliceert dat jij iemand nieuws (over jezelf!) gaat zenden. Tegenwoordig lijken nieuwsbrieven wel op halve sites in je mailbox. Beter: zorg dat je e-mail lijkt op…een e-mail. Dus weinig vormgeving, weinig tekst. Er is namelijk ook een omgekeerd Pavlov-effect: teveel plaatjes en kleur = reclame! Pas vooral op met beeld bovenaan je mail! Mensen zien al in de preview-pane dat er een plaatje laadt (of erger nog: een rood kruisje!). Dus aanhef >> tekst(kort)>>linkje>>tot ziens. Plaatjes laag in de mail.

    2. je zegt zelf terecht al ‘het koekje moet afgestemd zijn op de smaak van de ontvanger’. Super belangrijk. Relevantie(!) Is het man/vrouw/ondernemer/oud/jong? Pas je boodschap aan = meer werk, maar levert zeker meer op. Stel dus veel vragen aan je mailontvangers. Segmenteer.

    3. Pas op met teveel koekjes! Want er komt een moment dat de ontvanger alleen nog maar reageert op HEBBEN en niet meer op je boodschap. Bovendien kom je al snel als tip van de maand op de gratis-sites wat de kwaliteit van je data niet altijd ten goede komt.

Reageer