Schrijfkramp

De ultieme schrijftip

13 jan 2011 - VOLG STAN HIER OP TWITTER

Er komt een moment in jouw bloggende bestaan dat je achter je bureau zit, je vingers boven het toetsenbord, en dat is het dan. Ze blijven hangen in de lucht. Er komt niets uit.

Oh, die vingers doen het nog wel. Niks mee aan de hand. Maar de aansturing is weg. Het boeltje zit vast bovenin. Het hoofd werkt niet mee.

Het probleem is niet eens een gebrek aan ideeën. Het probleem is de verwoording.

Het is alsof je brein de juiste combinatie maar niet weet te vinden. Er zijn genoeg ingangen mogelijk, genoeg formuleringen die zich aandienen, maar geen daarvan bevalt je. Er is niets waarvan je denkt: ‘Daar kan ik de lezer mee raken!’

Ze zijn allemaal even vlak, zonder melodie. Flauw, saai, zoutloos, nul avontuur. Daar gaan jouw vingers zich niet voor inspannen. Dus blijven ze hangen…

Schrijfkramp noem ik dat

Schrijfkramp wordt veroorzaakt door een plotseling tekort aan emotie. Ja serieus, ik heb het grondig onderzocht. Het lijdt geen twijfel. Waarschijnlijk is je brein lange tijd L-gericht bezig geweest. Je bent helemaal op de rationele toer.

Het is een akelige aandoening. Ik wens het niemand toe. Maar bloggers en Vrije Werkers, zij is onontkoombaar. Eens dient zij zich aan. Dus je moet je wapenen. En dat kan gelukkig. Vrij eenvoudig zelfs.

De remedie tegen schrijfkramp

Zodra je vingers vast dreigen te lopen, weet je één ding zeker: het gevoel moet terug.

Schrijf vanuit de dingen die je na staan. Kijk eens om je heen. Wat heeft je interesse? Wat speelt er in je leven? Nu, op dit moment. Er zijn vast dingen die je van binnen raken.

Het kan van alles zijn. Gedoe met familie, een woordenwisseling met een kennis, een feestdag in het vooruitzicht, een examen, een vakantie, een film die je gezien hebt, een boek waarvan je smulde.

Leef je in en gebruik de emotie die in je opkomt. Je schrijft er lekker op, let maar op. De woorden vloeien uit je vingers.

Weet je wat zo mooi is? Het zijn woorden die spreken, die echt iets zeggen. Woorden waarvan de lezer ziet dat er gevoel van uit gaat.

Graag gelezen woorden dus. Daar was het je om te doen. Daar begon het mee, weet je nog?

Emotie is de ultieme tip van schrijven

Schrijven draait voor een groot deel om emotie. Probeer uit het krampachtige te treden.

De eerste reden waarom jij gelezen wordt, is omdat de lezer voelt dat hier een mens van vlees en bloed heeft zitten schrijven. Hij of zij herkent dat. Het is net als glimlachen aan de telefoon. De andere kant kan je niet zien, maar merkt toch dat je praat met een lach.

Laatst las ik een stukje dat dat mooi illustreert: How to storytell een verhaal? van Marco Raaphorst. Lees het maar eens en kijk eens wat het met je doet. Daar zit emotie in, geen schrijfkramp.

Wat is jouw ultieme tip?

Er is nog een remedie tegen schrijfkramp: de Vrije Werkkring. Op een aantal plaatsen in het land kunnen Vrije Werkers daar het schrijven samen oefenen. Laagdrempelig, uiterst creatief en heel plezierig. Klik hier voor alle info.

Print dit artikel Print dit artikel    Mail dit artikel Mail dit artikel

{ 9 reacties… lees ze hieronder of voeg er een toe }

Marco Raaphorst januari 13, 2011 om 11:47

Taal zorgt ervoor dat de lezers beelden gaan vormen. En die beelden sturen weer emoties aan. Zo hoorde ik ooit eens van iemand die daar meer verstand van heeft dan ik. Misschien niet zo’n positief voorbeeld maar het was het voorbeeld dat gebruikt werd: als wij een dode persoon zien liggen dan registreren onze ogen dat een hele tijd voordat ons lijf tot het besef komt “help deze persoon is dood”. Emoties zijn trager dan onze ogen kunnen registreren. Logisch natuurlijk. De camera registreert eerst voordat de rest van het geheugen en de processors ermee aan de slag gaan. Licht komt de lens binnen. Klank zet een membraan in de microfoon in trilling.

Emoties zijn traag. Ze worden gevoed door beelden. Ook muziek werkt beelden op. Ook met de ogen dicht. Deze visuele aspecten leer ik steeds beter begrijpen. Taal moet ze oproepen. Zodat je communiceert met wat je leest. Je maakt er dan verbinding mee. Het raakt je op afstand aan. Dat is de pure onwaarschijnlijke kracht van het woord.

Woorden zijn slechts een middel. Tijdens een worsteling met woorden kan het helpen daaraan te denken. Het is nooit het doel op zich. Er zijn namelijk ook andere middelen om een verhaal te vertellen. Juist dat is het mooie van een weblog. Je kunt een tekening maken. Of een video. Een foto. Een verhaal vertelt, een verhaal communiceert. En mijn beelden, worden jouw beelden.

Beantwoorden

Peter de Kock januari 13, 2011 om 21:31

De ultieme tip ken ik niet maar een eigenschap die wel zeer behulpzaam is, is nieuwsgierigheid. Nieuwsgierigheid naar jezelf en naar anderen. Maar vooral ook nieuwsgierigheid naar het verhaal dat al die jaren al zachtjes bij je aanklopt omdat het door jou verteld wil worden. Nieuwsgierigheid naar wat er gebeurt als je gaat zitten en jezelf open stelt als verlengstuk van dat verhaal en het verhaal je vingers, pen en toetsen laten bedienen.

Beantwoorden

Stan Lenssen januari 14, 2011 om 13:55

@Marco @Peter
Dank voor jullie reacties.
Wat ik mooi vind is dat ik gevoel tegen kom, bij elk van jullie op een eigen manier. Dat is het mooie van het geschreven woord. Mits goed neergepend, gaat het hart er sneller van kloppen. Dat blijft me verwonderen en fascineren.

Beantwoorden

Erwin de Beer januari 14, 2011 om 14:25

Als ik schrijfkramp krijg, is dat inderdaad omdat ik op dat moment erg L-gericht ben. Vaak niet eens omdat ik daar lange tijd mee bezig geweest ben, het kan ook zijn omdat ik er erg intensief mee bezig was. Een analyse maken is nu eenmaal intensief werk.

Wat mij dan meestal prima helpt is even bewust R-gericht bezig zijn. Bv. een wandelingetje waarbij ik me bewust bewust ben van al het mooie om me heen en de samenhang daartussen. Maar als het weer teveel tegen zit helpt het bewust overladen en daardoor uitschakelen van L ook. Bv. met volgende oefening “door elkaar en heen-en-weer tot 20 tellen”. Dat gaat zo: 1 – 20 – 2 – 19 – 3 – 18 … 2 – 19 – 1 – 20. Probeer maar eens, bij voorkeur hardop.

Beantwoorden

Stan Lenssen januari 15, 2011 om 12:04

Ik heb het geprobeerd en het werkt! Wat een geweldige tip om de creatieve geest op gang te brengen. Bedankt Erwin.

Beantwoorden

Erwin de Beer januari 15, 2011 om 16:52

Ja, leuk hè? En zo eenvoudig.
Ik heb het trouwens niet zelf ontdekt, maar geleerd van Rob de Best, auteur van “De Wet van Sinterklaas – als je niet duidelijk vraagt wat je wilt, krijg je iets anders”. Later hoorde ik dat deze oefening bv. ook in het Montessorionderwijs gebruikt wordt.

Beantwoorden

Barbara maart 28, 2011 om 13:57

Vraagje: hoe ga je om met een te veel aan emotie, als je het gevoel hebt dat het niet uitmaakt wat je doet maar dat het geen verschil maakt? Als de Neerwaartse Spiraal weer heeft toegeslagen en het lukt je niet om ‘m de andere kant op te draaien?

Beantwoorden

Stan Lenssen maart 28, 2011 om 14:48

Hi Barbara,

Van je afschrijven is een remedie. Voor veel mensen werkt dat. Schrijven als een soort van therapie. Maar pas op: Hou scherp in de gaten of wat jij in zo’n staat van hyper-emotie neerpent wel geschikt is voor publicatie. Misschien moet je het onder de pet houden. Of misschien kan het met wat aanpassingen later alsnog gepubliceerd.
Help van je afschrijven niet, dan wordt het tijd om afstand te nemen. Ga op reis, doe heel andere dingen. Laat je onderbewuste zijn gang gaan. Na een tijdje ga je relativeren, en ga je ook andere dingen zien. Het belang verschuift zich. Dat gaat vanzelf. Gevolg: De spiraal gaat weer terug omhoog.

Vrije groet,
Stan

Beantwoorden

Barbara maart 28, 2011 om 14:55

Dank voor je snelle reactie. Van me af schrijven is idd een beproefde methode, gewoon, in een dagboek. Kan ik het daarna altijd nog bewerken voor publicatie :-)

Beantwoorden

Laat een reactie achter

{ 2 trackbacks }

Vorig artikel:

Volgend artikel: