Denk als Harry Mulisch als het over concurrentie gaat

• Tweet

Concurrentie is van alle tijden en van alle werelden. Wij ondernemers hebben het er vaak over en je zou zomaar denken dat die vloek alleen over ons is uitgesproken. Maar die gedachte is geheel misplaatst.

Wijlen Harry Mulisch werd in een interview eens de vraag gesteld wat hij vond van de eeuwigdurende discussie in de schrijverswereld: “Wat is literatuur en waar ligt de grens met lectuur? Hoe moet je als schrijver zijn om literatuur te maken? Wie valt in welke categorie?”

Een gecamoufleerde vraag naar wat hij van collega-schrijvers vond. De oude vos liet zich niet uit de tent lokken: “Dat is een discussie die ik langs me af laat glijden. Het is een kwestie van leven en laten leven. Ieder doet zijn ding op zijn manier. Ik zal anderen op dat vlak niks voorschrijven en er ook niet over oordelen. Ploeg jij lekker je eigen akker, dan ploeg ik de mijne.”

Het is natuurlijk ook de luxe van de grootheid. De afstand is al veilig. Maar toch, er zit veel in die reactie.

Hobbel jij er een beetje depri achteraan?

Als je denkt aan concurrenten, welk gevoel komt dan bij je op? Jaloezie, angst, afgunst?

Allemaal gevaarlijk. Het betekent dat je niet met jezelf bezig bent, maar met die ander. Dat is geen goed uitgangspunt. Jouw handelen wordt voortdurend afgestemd op dat van die ander.

Je degradeert jezelf tot een volger. Een onbevredigende rol, want een volger doet zelden wat hij of zij echt zou willen. Je laat je gedrag bepalen door een voorbeeld waar je je eigenlijk niet aan wilt spiegelen.

Je zult nooit zo goed worden als dat voorbeeld en het al helemaal niet voorbij streven. In plaats van proactief ben je reactief.

Je hobbelt er maar achteraan. Je voelt je een beetje depri. (Overigens: Er is een pil daartegen. Die heet coöperatieve competitie en zorgt ervoor dat jouw concurrent een maatje wordt.)

Concurrentie, wat kan jou het schelen?

In al dat hobbelen vergeet je helemaal wie je zelf bent. Waar kun jij jezelf verbeteren? Waar kun je nog meer toegevoegde waarde leveren, nog meer een kunstenaar zijn? Hoe kun je nog authentieker uit de hoek komen, nog meer jouw micromerk profileren?

Richt je op jezelf. Probeer niet een ander na te doen. In Rework van Jason Fried en David Heinemeier Hansson wordt dat mooi verwoord. Ik citeer het even:

Met de plannen voor een “iPod killer” ben je bij voorbaat kansloos. Dan laat je de jou toegekende waarde bepalen door de concurrentie. Je kunt Apple niet gaan “over-Applen”. Zij hebben de spelregels vastgesteld. En iemand die eigen regels heeft, valt niet te verslaan. Je zult met nieuwe regels moeten komen.

Concurrentie, wat kan jou het schelen? Concurrentie is er altijd. Je hebt er nauwelijks invloed op. Verspil je energie niet. Accepteer het gewoon, en doe intussen jouw eigen ding. Dat maakt je uniek, sterk en bijzonder voor je klanten.

De grote uitzondering

Er is maar één uitzondering die je mag maken. Er is er maar één waar je wel naar mag kijken. Moet kijken zelfs. Dat is die hele grote concurrent waar jij bewondering voor hebt. Het is jouw grote voorbeeld. Herken je wat ik bedoel?

Het is er een die niet voelt als een concurrent. Het is eerder jouw mentor. Een leermeester op afstand. Je kopieert hem niet. Hij of zij is een inspirator. Dat niveau wil jij ook bereiken, maar dan met jouw eigen unieke draai aan hetzelfde product of dienst.

Als je een schrijver bent, zou het wel eens Harry Mulisch kunnen zijn. Als je mp3-spelers produceert, wellicht Apple. Ben je een Nederlandse Vrije Werker die bedrijven adviseert, dan is het misschien Annemarie van Gaal.

Wie jouw grote voorbeeld ook is, uiteindelijk gaat het om jouw persoonlijke, unieke draai.

Ploeg lekker voort op je eigen akker!