Vorige week beleefde ik de leukste avond in mijn bestaan als Vrije Werker. Tot nu toe dan
.
Het was de avond van de allereerste Vrije Werkkring. Die vond plaats in Eindhoven, in de Stoelendans: een kleurrijke en inspirerende ruimte van Seats2Meet op het oude fabrieksterrein Strijp-S.
Een roemrucht decor
Strijp-S is onderdeel van het voormalige Philips-complex dat tegen het centrum van de lichtstad aanschurkt.
In de hallen van die oude Philips-gebouwen stampen allang geen machines meer. En in de ruimtes en gangen van de meeste kantoortorens zijn de oorspronkelijke witteboordenwerkers al tien jaar terug vertrokken.
De imposante gebouwen behoren nu tot het industriële erfgoed van Eindhoven. Sommigen zijn een eeuw oud. Het kost je niet heel veel moeite om hier de geschiedenis te proeven. Sluit je ogen en je kunt er de fabrieksfluiten nog horen, de machineolie ruiken en de arbeiders in blauwe overalls zien lopen.
Uit die oude structuur is iets moois aan het verrijzen. De industriële monumenten krijgen een compleet nieuw leven. Licht en kleurrijk. Hier ontstaat een nieuw kloppend hart van Eindhoven. Bruisend, bedrijvig, kunstzinnig en cultureel. Over vijf jaar weet je niet meer wat je ziet.
Vruchtbare grond voor Vrije Werkers
Nu nog staan er hijskranen, grondwerkmachines, lopen er hordes slopers en bouwvakkers rond, en moet je hier en daar door de modder baggeren.
Maar intussen gonst het ook van de creativiteit in die oude gebouwen. De eerste kwartiermakers zijn er neergestreken. Tientallen kleine, beweeglijke bedrijfjes die dit roemruchte stuk Eindhoven een heel ander aanzien aan het geven zijn.
Vrije Werkers die het heerlijk vinden om in de transformatie van de oude fabriekscomplexen mee te gaan. Die graag af en toe door de modder baggeren. Die genieten van de verandering, het opstandige, het omzetten van die oude degelijke, grijze structuur naar een nieuwe, creatieve wereld zonder hekken.
Initiatiefnemers, voor wie de oude sfeer en historie een inspirerende basis zijn om op voort te bouwen.
Bakermat voor de eerste Vrije Werkkring
In die omgeving ging de eerste Vrije Werkkring van start. Acht mensen: vier vrouwen en vier mannen. Heerlijke enthousiastelingen die samen aan het schrijven sloegen op die avond vorige week. Creatief schrijven, want dat is wat we in beginsel doen in de Vrije Werkkringen. En we zien wel waar dat uiteindelijk toe leidt.
We hebben genoten die eerste keer. De verhalen kwamen los, er zijn leuke oefeningen gedaan, en we hebben elkaar beter leren kennen.
Het was een succes. We zullen elkaar weer terug zien in de volgende bijeenkomst van onze Vrije Werkkring. Dat hebben we elkaar beloofd. Dan verwelkomen we ook een paar nieuwe deelnemers. Er staan er al een paar te trappelen om er ook bij te komen.
De avond van de flow van het schrijven
De eerste avond van de Vrije Werkkring Eindhoven was de avond van de creatieve flow.
Flow, dat is misschien wel het leukste van schrijven. Als je echt los gaat, kom je in een soort van meditatieve toestand. Dan stromen de woorden als het ware uit je vingers, terwijl de wereld om je heen verdwijnt.
Die flow heeft mooie stukjes opgeleverd. De filosoof kwam los, de humorist, de beschouwer, de verhalenverteller, de psycholoog. Prachtige en persoonlijke schrijfsels hebben we elkaar gegeven.
Mijn stukje wil ik graag met je delen. Een product van tien minuten schrijven. In flow. Weg van de wereld om mij heen. Ik heb het nauwelijks geredigeerd. Want ik wil zo puur mogelijk laten zien wat tien minuten flow voor je kan doen. Het is zoals het is, inclusief stijlmissers en historische fouten.
Hier komt het:
Een oud Philips-geheim
Dit oude Philips-gebouw brengt me terug bij een herinnering. Het moet zeker twintig jaar geleden zijn nu. Beneden stond een koffieautomaat.
Pak van hieruit de lift achter de klapdeuren naar de begane grond. Dan door de klapdeuren links. Je weet wel, die deuren waar het slot op zit met die brede rode hendel. Die deuren waren er toen nog niet.
Goed. Nog een keer het hoekje om en daar stond ie: de koffieautomaat!
Ik heb er heel wat uurtjes doorgebracht. Samen met collega’s. Durf het nu wel te bekennen. Sorry Wisse, jij stond aan de top toen. Tenminste dat geloof ik. Het kan ook Cor geweest zijn. Wisse die alles afdekte, of Cor die er een klucht van maakte.
Twee oude Philips-bazen. De “good old company” ging er bijna aan ten onder. En wij maar koffie lurken. Net zo schuldig dus, daar bij die automaat.
Ik had niet verwacht er ooit nog terug te komen. Automaat weg, dat wel. Maar daarvoor in de plaats is een hele nieuwe sfeer gekomen. Een waarvan je hart wèl passie voelt! Een plek die ruimte biedt aan Vrije Werkers. Waar het heerlijk creatief toeven is. En waarover je kunt schijven vanuit je hart!
Is een Vrije Werkkring niet ook iets voor jou?
Lekker hè? Tien minuten flow. Gewoon de pen ter hand nemen en gaan. Ononderbroken schrijven wat er in je opkomt. Genieten van de magische sfeer die er in de lucht hangt. Ieder voor zich en toch samen in de groep. Nergens op letten, de regels en het redigeren komen later wel.
En na die flow; praten over elkaars schrijfjuweeltjes, elkaar stimuleren en stap voor stap een trede hoger brengen.
Heb ik je nu lekker gemaakt? Heb je ook zin om in de flow van het schrijven te komen? Wil je ook eens proeven wat een Vrije Werkkring voor je kan betekenen? Klik dan hier en voeg je bij ons. Het is sowieso genieten; een avond of meer met andere Vrije Werkers heerlijk creatief en leerzaam bezig zijn.
Print dit artikel
Mail dit artikel
Ik geef je graag mijn e-book cadeau: 'De kortste weg naar Moeiteloos Bloggen.'
Het laat je zien hoe je artikelen uit je mouw schudt.
Ik geef je graag mijn e-book cadeau: 'De kortste weg naar Moeiteloos Bloggen.'
Het laat je zien hoe je artikelen uit je mouw schudt. Wil jij dat ontvangen? Schrijf je dan in. Je ontvangt meteen de waardevolle updates van VrijeWerker.nl. Gratis.
Met trots in de wacht gesleept: 387 stemmen voor Vrijewerker.nl.
{ 4 reacties… lees ze hieronder of voeg er een toe }
Beste Stan, (en andere Vrijwe Werkers van het 1e uur)
wat kan je ook mijn gevoel toch heerlijk verwoorden, en wat is het erfgoed waarin we zaten toch een enorm inspirerende omgeving. Ik wil jullie deelgenoot maken van hetgeen ik schreef, hier komt het;
Hij viel, pats boem, van de tak. (frase van Stan)
Is het hij of zij, lange haren, korte haren, blond, brunette wat is dat op z’n mannelijks? of zwart. Pats boem leuk, zou ‘t een drummer zijn? Of drumster? Waar valt hij of zij vanaf? Laten we hem Piet noemen. En haar Els. Of Henk en Ingrid. Spelen ze samen in een band, oh nee, het was óf hij óf zij, nou ja. Van de tak, of van zijn appropeau (hoe schrijf je dat eigenlijk?) ik houd wel van franse termen maar verder heb ik niets met Frankrijk. Ik heb eigenlijk meer met Schotland of Scotland. Waar waren we ook al weer, bij Henk en Ingrid. Ze maken muziek over takken of mét takken, óf met stokken, tuurlijk drumstokken. Waarschijnlijk zijn ze gewoon buiten aan ‘t spelen. Zij (Ingrid) op de trampoline, Henk in een boomen toen viel hij, plotseling, ja hè hè zoeits plan je natuurlijk niet, uit de boom. Een boom is ook een bos takken.
Ik zou graag nog eens het stukje lezen van mijn frase uit de opdracht: ‘voor u ziet u een groen object, vertel wat het NIET is’ ….
groeten Willem
Hi Willem,
Enorm bedankt voor het delen.
Dat stukje over ‘het groene object’, ja dat was intrigerend.
Vrije groet,
Stan
Er is afgelopen donderdag iets ontwakend gebeurd, iets vrolijks, iets tintelend. Voor mij ook de leukste dag bij de Vrije Werker-groep. Maar dat zal geen twee maanden meer duren
Hierbij mijn eerste pennenfratsen als Vrije Werker, met de openingszin van Wilma.
Mijn reis van wens naar werkelijkheid zie ik zoals die komt.
Mijn wens is waarlijk vrolijk, maar zoals bekend; mooie woordjes zijn niet waar en ware woordjes zijn niet mooi.
Zo hoop ik nu te ontwaken in mijn wens.
Een wens naar werkelijkheid.
Een reis naar mooie woordjes die wel waar zijn.
Ware woordjes die ook wel mooi zijn.
Mijn reis naar werkelijkheid gaat voort.
Mijn reis naar werkelijkheid duurt voort.
De werkelijkheid die mij steeds weer verbaasd en soms verrast, mooi verrast.
Reizen naar een wens is zo vaak mooi, een droom als werkelijkheid is ook vaak mooi. Een reis die langs vele steden gaat, vele landschappen doorkruist, alle elementen overwint en culturen beleefd.
Een avontuur dat nooit ten einde komt, steeds iets te wensen overhoud. Eigenlijk zoals de werkelijkheid.
Groeten Ruud
De Werkelijkheid is prachtig Ruud.
Dankjewel!