Het einde van de excuustruus die jou afhoudt van dat lucratieve bloggen

• Tweet

Laatst las ik een titel die in mijn hoofd is blijven plakken. Hij stond boven een blogstuk van Seth Godin.

Eh, even tussendoor:

Die Seth Godin die volg jij toch wel? Hij levert prachtige inzichten voor Vrije Werkers. Dagelijks en soms meer dan dagelijks.

Toch kost Seth Godin je nauwelijks tijd. Zijn teksten zijn kort tot ultrakort en altijd pakkend. Reageren op zijn weblog is bovendien onmogelijk. Je hoeft je dus nergens toe verplicht te voelen.

Volgen dus.

Goed, die titel was: Talker’s block

In dat stuk, dat overigens voor Seths doen lang was, vroeg hij zich af waarom we nooit worden geplaagd door een talker’s block, terwijl er legio mensen zijn die zich bij tijd en wijle wel geplaagd voelen door een writer’s block.

In welk opzicht is schrijven zo anders dan praten? Waarom kunnen we schijnbaar moeiteloos aan een stuk de mond roeren, en worden we geblokkeerd als het op schrijven aankomt?

Waarom hebben we bovendien iets bedacht dat uitstel van schrijven legitiem maakt? Waarom is datzelfde iets voor praten blijkbaar niet nodig?

Dat iets dat heet inspiratie

‘De bliksem moet inslaan in de hersenpan. Dan gaan de woorden vloeien. Let maar op! Dan zal ik geniaal formuleren. Geef mij de inspiratie en ik betover jou met mijn letters op papier.’

Jakkes, wachten op inspiratie. Het is het startsignaal voor de excuustruus.

Het werkt juist andersom.

Schrijven is doen

Begin eraan. Op de plek waar je nu zit. Daal af in je eigen woorden. Knoop de ene zin aan de andere. De inspiratie kan niet wachten om uit zijn hol te komen.

Denk aan alles wat dichtbij je is. Fysiek en qua emotie. Dat is de enige ultieme schrijftip.

Probeer het maar. Gewoon aan de slag, net zoals je praat. De ideeën komen uit zichzelf. Zo heb je het praten ook geleerd.

Waarom maken we ons niet druk om praten?

Praten is makkelijk. Wat in je hoofd zit, rolt zo naar buiten. De afstand is kort. Er zit nog geen 10 cm tussen jouw grijze massa en je mond.

Praten is eenvoudig. Praten is zelden geniaal. Meestal zelfs zeer oppervlakkig. Praten zit vol met fouten. Dat merk je zelf meestal meteen. Op het moment dat de woorden het luchtruim kiezen.

Eigenlijk te laat dus.

Maar maken we ons daar druk om? Welnee, je kletst er wat omheen, zegt sorry, en breit de boel weer keurig dicht. Zo komt de boodschap prima over.

Schrijven en bloggen zonder moeite

Kijk naar de wereld om je heen en start met schrijven. Een blog is daar natuurlijk prachtig voor.

Die wereld wil weten:

• Hoe jij over haar denkt
• Wat jij haar kunt bieden
• Waar jij haar kunt verbeteren
• Wat jij haar te leren hebt

Schrijf alsof je praat. Vertel jezelf het verhaal dat je ziet en zet de woorden op papier. Laat de fouten komen. Klets er wat omheen, zeg sorry, en brei de boel weer keurig dicht.

Doe dat dagelijks. Ik zeg het vaak, en het is ook Seths advies.

Bedenk hoe je het praten hebt geleerd. Opstaan, vallen en weer doen. Schrijven is net zo simpel. Het wordt vanzelf beter.

Begin eens met de komende 30 dagen. Een halfuurtje, ergens in de ochtend of de avond. Meer hoeft niet.

Ga niet op inspiratie zitten wachten. Inspiratie komt vanzelf. Jouw schrijven roept het op.