Ik heb nieuws voor iedereen die nog twijfelt aan het nut van gratis content. Maar voor ik dat kan vertellen, moet ik eerst een ervaring met je delen.
Het meest beroemde schilderij ter wereld
Ik heb je al eens doorgezaagd over mijn liefde voor Parijs. Die stad die door al zijn musea zelf zo’n beetje één groot museum is. Zeg maar gerust een openluchtmuseum, want de beveiliging is overal zo lek als een mandje. Een beetje souvenirjager loopt zo met een Picasso of een Matisse onder zijn arm naar buiten. Dat kwam met die schandalige kunstroof van afgelopen voorjaar weer eens pijnlijk voor het voetlicht.
Maar er is één uitzondering. Er is één schilderij dat als een fort wordt bewaakt. Het is een klein paneel met een magische aantrekkingskracht. Als je het wilt zien, moet je je geduldig scharen in de mensenmassa in de speciale zaal van het Louvre waar het hangt.
Langzaam schuifel je dan een beetje dichterbij, richting de vrijstaande wand die op tweederde van die zaal is neergezet. Daaraan hangt het meest beroemde schilderij ter wereld. Op zo’n tweeëneenhalve meter hoogte, in een soort van ondiepe nis die is afgedekt met een dikke glasplaat.
Je wordt gedwongen het van een afstandje te aanschouwen, want voor de wand staat een ferme, halfronde balustrade die al te nieuwsgierige mensen de weg verspert. Links en rechts, waar de balustrade de wand nadert, staat bewakingspersoneel. Op de bewegingen van het publiek wordt scherp gelet.
De Mona Lisa van Leonardo da Vinci, 77 bij 53 centimeter, 507 jaar jong en still going strong.
Waarom wil iedereen die glimlach zien?
Iedereen wil de Mona Lisa zien. Ga je naar Parijs? Dan ga je naar het Louvre, en dan bezichtig je de Mona Lisa. Al het andere kan altijd nog.
Wat maakt dat schilderij toch zo beroemd en waardevol?
Zou iedereen het betoverend en prachtig vinden? Zou iedereen de bijzondere waarde ervan herkennen? Zou iedereen weten welke baanbrekende elementen Leonardo da Vinci erin heeft verwerkt?
Toen ik zelf ben gaan kijken, had dat weinig met die vragen van doen. Er was iets anders dat ik niet kon definiëren. Ik moest er gewoon naar toe. Dat deden al die anderen immers ook.
En toen las ik laatst het antwoord in een filmbespreking. (Ik kan hem helaas niet linken; het was in de papieren versie van NRC-Next van 5 augustus 2010.)
Echt ontleent zijn waarde aan onecht
Van de Iraanse regisseur Abbas Kiarostami is dit voorjaar een speelfilm verschenen: Copie conforme met Juliette Binoche in een hoofdrol. Over een galeriehoudster in Toscane die bij een lezing de schrijver ontmoet van een boek dat gaat over het verschil tussen een kunstreproductie en het origineel.
Ik heb hem nog niet gezien, maar volgens mij moet die film de moeite waard zijn. Maar daar gaat het nu niet over. Waar het wel over gaat is het thema van de film: origineel versus reproductie.
In de bespreking wordt Kiarostami gevraagd waarom hij dit thema zo interessant vindt. En dan antwoordt hij het volgende:
Het is een onderwerp dat me al lang bezig houdt. Dat er elke dag mensen naar het Louvre komen om de Mona Lisa te zien, komt doordat iedereen zo bekend is geraakt met de reproducties van het schilderij. Dat heeft niets te maken met het schilderij zelf. De reproducties bepalen de waarde van de Mona Lisa, niet andersom. Daar geloof ik sterk in.
De reproducties bepalen de waarde van de Mona Lisa. Echt ontleent zijn waarde aan onecht.
Daar was mijn antwoord! Daarom wil iedereen dat schilderij een keer in levende lijve zien.
Het nut van gratis content
Iedere week wordt de Mona Lisa ergens op de wereld opnieuw gebruikt voor een of ander promotiedoel, zo heb ik ooit eens gelezen.
En, inderdaad, je kunt niet om de Mona Lisa heen. Overal kom je reproducties tegen. In kranten, tijdschriften, affiches. Op internet, op televisie. Niets verhullende weergaves. Levensechte afbeeldingen.
Lekker gemaakt door al die gratis kopieën verlangen we hevig naar het origineel.
Ook al weten we inmiddels exact hoe het eruit ziet, we willen altijd proeven aan het origineel. Dat blijft waardevol en bijzonder. Het voegt een extra dimensie toe aan onze belevingswereld. Daar willen we graag voor betalen, want we voelen ons er beter door.
Ziedaar het nut van gratis content. Wie slim is, maakt de beste kopieën kosteloos. Originele diensten krijgen er veel waarde door.
Print dit artikel
Mail dit artikel
Ik geef je graag mijn e-book cadeau: 'De kortste weg naar Moeiteloos Bloggen.'
Het laat je zien hoe je artikelen uit je mouw schudt.
Ik geef je graag mijn e-book cadeau: 'De kortste weg naar Moeiteloos Bloggen.'
Het laat je zien hoe je artikelen uit je mouw schudt. Wil jij dat ontvangen? Schrijf je dan in. Je ontvangt meteen de waardevolle updates van VrijeWerker.nl. Gratis.
Met trots in de wacht gesleept: 387 stemmen voor Vrijewerker.nl (voorheen SayEbusiness.nl) -
{ 6 reacties… lees ze hieronder of voeg er een toe }
Hoi Stan,
Wat een leuk en origineel inzicht. Dank daarvoor.
Ik ga maar weer snel aan de slag om een nieuwe gratis ‘Zonnestraal’ aan mijn lezers te sturen.
Groeten,
Astrid
Dankjewel Astrid,
Goed plan die gratis Zonnestraal van je
Een mooi initiatief trouwens. Heb je website net bezocht. Veel succes.
Vriendelijke vrije groet,
Stan
Beste Stan,
Wel intrigerend wat je beschrijft. Maar dat betekent dan ook consequenties voor al die bloggers en schrijvers die met ideeën strooien die niet van hen zelf zijn. Want hoe meer content ik tegenkom die niet origineel is, des te meer ik ga verlangen naar het oorspronkelijke idee en basisgedachte. Dus die veel-bloggers zullen uiteindelijk niet veel opschieten met al die inspanningen. Zij zullen slechts velen in de richting va de basis-denkers sturen.
Wijze les: stop met het reproduceren van de ideeën van anderen en stop met schrijven als je niet iets origineels bedenkt….
Hallo Frans,
Bedankt voor je reactie. Er zit wat in, in die benadering van jou. Maar bekijk het ook eens van de volgende kant:
Veel ideeën zijn al vaak beschreven. Wat dat betreft is het nauwelijks mogelijk om iets nieuws te bedenken. Maar, gelukkig, dat hoeft ook niet. Heel veel van die bloggers die bestaande ideeën gebruiken, geven er weer een eigen draai, een eigen originele invalshoek, of een eigen unieke presentatie aan. En dat is nou het mooie. Daardoor ontstaat keuze voor de afnemers. Waar de een zich door de interpretatie van de ene blogger aangesproken voelt, heeft de ander dat weer met een andere interpretatie. Zo is de markt verdeeld in niches en heeft iedere aanbieder/blogger bestaansrecht. Ondanks dat het oorspronkelijke idee hetzelfde is.
Ik zou ze dus juist willen aanmoedigen om vooral door te gaan met bloggen.
Vriendelijke vrije groet,
Stan
Tip om eens te lezen: http://www.sayebusiness.nl/vergeet-wat-je-leerde-over-het-gat-in-de-markt/
@ Frans: je hebt helemaal gelijk, mits degene die over ideeën van anderen bloggen het lef hebben om de oorspronkelijke bron te vermelden.
@ Stan: dus ja Stan, gewoon lekker doorgaan met bloggen, maar durf ook man en paard te noemen. Waar heb je wat gelezen en waarom werd je daarover aan het denken gezet?
Is trouwens voor iedereen een handige tip om op ideeën te komen waarover je kunt bloggen. Het hoeft maar een woord of een beeld te zijn dat je aan het denken zet. Schrijf daarover, dan laat je jezelf zien én mensen leren je beter kennen om je inhoud.
Helemaal waar Barbara,
Altijd credits aan de bron geven.
Vrije groet,
Stan