Hoe je De Drie Tenoren op je feestje krijgt

• Tweet

Ik heb een inspirerend weekend achter de rug. Zaterdag vierden we een jubileum bij één van mijn zussen: El. Haar praktijk voor persoonlijke dienstverlening, Het Tempeltje, bestaat deze zomer tien jaar.

Coaching en persoonlijke begeleiding, dat is wat Het Tempeltje doet. Maar die kreten zeggen weinig. Ze zijn er voor de zoekmachines, de advertentieteksten en het briefpapier. Eigenlijk doet Het Tempeltje iets anders.

Het Tempeltje is een boot op een deinend meer. El is de stuurman. Jij moet naar de overkant, maar er zijn ontelbare vaarroutes. Dat voelt verwarrend, misschien vijandig zelfs. Dan stap je op die boot. De stuurman stemt haar instrumenten. De deinende golven worden nu muziek. En onderweg gebeurt het. Het roer glijdt over in jouw handen. Je vindt de juiste route. Via El leer je te luisteren naar jouw eigen stuurmanskunst.

Zo werkt dat ongeveer bij Het Tempeltje.

Bij El draait alles om muziek. Ze heeft verschillende koren opgericht, gedirigeerd en begeleid. Geluid, klank, zang en dans zijn de ziel van al haar activiteiten.

Een zinderende zaterdagmiddag

Stel je mijn zaterdag voor. Het is prachtig weer. Aangenaam warm. Een zomerse zon in een blauwe lucht. Wat flarden wit er tussendoor. Ik ben met tientallen anderen in een grote parkachtige tuin. Genoeg schaduwplekjes tussen het hoge groen.

De sfeer is vrolijk, ontspannen. Overal zijn zitjes, terrasjes, stiekeme doorkijkjes. Mensen kennen elkaar, er wordt gelachen, gepraat. Je hoort de mussen tjilpen. Regelmatig fladdert een houtduif in en uit een hoge boom.

Een kakofonie aan klanken en toch is er rust. Het is alsof de bomen en struiken alles met elkaar verbinden.

En in die verbondenheid klinkt een piano. Eerst stilletjes, dan langzaam harder. Een sonore mannenstem begint te zingen. Iedereen valt stil. De zang zwelt aan. Twee geschoolde stemmen voegen zich bij de eerste. Het is overweldigend. Drie tenoren trakteren ons en de natuur, op een prachtig Ave Maria. Het zindert in de lucht.

Ik heb geen verstand van muziek. Ik weet alleen wanneer ik iets mooi vind. En dat is genoeg.

Muziek bouwt bruggen

Zaterdag was een bijzondere ervaring. Want als je tien jaar bestaat, en je hebt veel muzikale vrienden – en die nodig je allemaal uit – dan gaat het vibreren. Dat kun je je wel voorstellen.

We zijn die middag verwend met heel wat muzikale uitingen. Niet alleen van die drie tenoren. Dat was heel bijzonder. Maar ook van gitaristen, en twee koren waar El aan verbonden is. De duiven en de mussen hebben mee genoten.

Er was heel wat talent verzameld. Dat gaf een heel speciale sfeer. En het viel me weer op bij al die mensen. Muziek doet iets bijzonders met ons. Wij worden completer door te musiceren. Ook als je alleen een luisteraar bent.

Muziek opent onze denkwereld. We worden ontvankelijk voor nieuwe ideeën, andere mensen, emoties. Muziek bouwt bruggen.

Een inspirerende vrije werker

Mijn zus heeft in tien jaar tijd een prachtige praktijk opgebouwd. Haar heilig vuurtje brandt voor muziek. Het is haar missie om met muziek anderen door lastige levensstappen te helpen. Zij is dan even de stuurman op jouw boot.

In de tien jaar dat zij hiermee bezig is, is er heel wat gebeurt. Ik weet dat er ook momenten zijn geweest waarop het niet eenvoudig was. Maar zij heeft al die tijd een scherpe focus gehouden. Zij heeft haar missie nooit uit het oog verloren. Die missie die zij overigens zelf als een soort opdracht ziet.

Ze heeft een bijzonder loyale tribe opgebouwd, waar zij zelf veel aan terug geeft. Want daar zit het geheim van haar kracht. Ik heb het zaterdag weer gezien.

Ik heb bewondering voor El en ben er trots op om haar broer te zijn. Zij is een prachtig voorbeeld van een vrije werker. Zij is zo’n inspirerende persoon die je in je buurt moet hebben om af en toe naar te kijken. Daar word je zelf ook beter van.

Toegift

Wie waren nu die drie tenoren? Dat waren Linard Vrielink, Stefan Vrielink en Leo van der Plas. Linard en Stefan zijn twee broers waar we nog veel van gaan horen. Leo van der Plas is hun opa. Bekend in de wereld van de klassieke muziek. Jong en oud dus uit een getalenteerde, muzikale familie.

Het Ave Maria waar ik over sprak, is door Linard speciaal voor zijn opa geschreven toen hij 80 jaar werd: