Jouw deur naar gefocust schrijven?

• Tweet

Ik weet niet hoe het met jou zit, maar als ik schrijf dan heb ik het liefst rust om me heen. Ik moet me kunnen concentreren.

Om die reden schrijf ik met de deur van mijn kamer dicht. Mijn omgeving weet dan dat ik niet gestoord wil worden.

Ik ben aan het schrijven en daar houden zij heel sociaal rekening mee.

Daarvoor ben ik ze dankbaar natuurlijk, want zo kan ik gefocust schrijven.

Een psychologische deur

Ik ben een boek aan het lezen van Julia Cameron: Je leven schrijven.

Zij zegt daarin over mijn gedrag:

Het is iets fysieks om een deur achter je dicht te trekken. De kunst is natuurlijk dat je de psychologische deur dichttrekt, waardoor je de wereld echt buitensluit. Dan kun je je concentreren, ook in roerige tijden.

Julia schrijft net zo lief met de fysieke deur open. Dat geeft haar schrijven iets extra’s lees ik ergens in haar boek. Het rumoer en gedoe van mensen en hun bezigheden werkt inspirerend.

Maar zij wil wel die andere wereld buitensluiten. De wereld van de zorgen van alledag. Die deur is een stuk moeilijker te sluiten, want het is de deur van een wereld in ons hoofd.

Dat herken ik.

Een heftige wereld

Het is die wereld waarin de emoties van ons leven zich afspelen. Waarin de mensen die je na staan ziek worden, of oud, en sterven. Waarin vriendschappen overgaan en nieuwe ontstaan.

Waarin je ploetert voor je business en je zorgen maakt over die nieuwe opdracht. Ga je hem krijgen, en hoe gaat het dan verder, volgende maand als ie af is?

Een wereld waarin jaloezie, kift en nijd soms de scepter zwaaien.

Misschien maak jij je in die wereld zorgen om je kinderen, of zit je in het treurige proces van een scheiding.

Het is een heftige wereld.

Hoe moet het verder met Europa? Gaat Griekenland failliet of niet?

We voelen ons vaak machteloos, want we zijn direct afhankelijk, maar tegelijkertijd te nietig.

Dicht die deur

Het is veel moeilijker om de deur van die wereld achter je dicht te trekken. Toch moet je dat doen als je wilt schrijven. Want jij hebt namelijk je boodschap die moet overkomen.

Als jij zit te schrijven en je wordt dwarsgezeten door treurigheid en zorgen, dan kun je die boodschap niet de juiste lading geven.

Op het moment dat jij de pen ter hand neemt, moet jij je kunnen voelen in de plaats van jouw ontvanger. Dan kun je overtuigen met jouw schrijven.

Kun jij je niet concentreren op die ander, dan boet je in aan overtuigingskracht.

Gefocust schrijven

Dus doe je best en trek die psychologische deur dicht. Ook in roerige tijden.

Jouw boodschap is namelijk een bijdrage aan die wereld waarop je geen grip denkt te hebben. Ook al voel jij jezelf nietig, jij maakt hem iets beter met jouw schrijfsels.

Daarom moet die deur naar diezelfde wereld even dicht. Voor zijn eigen bestwil en voor de jouwe.

Zo kun jij gefocust schrijven.

Het luikje dat open mag

Er is één uitzondering. Soms mag de deur op een kier. Als jij schrijft over een gebeurtenis in die wereld. En als die gebeurtenis jou emotioneel geraakt heeft.

Want emotie inspireert. Er gaat niets boven echte emotie uit de echte wereld. Dus dan zet je ergens een luikje in de deur even open en schrijf je de mooiste verhalen.

Zo komt er iets uit de wereld binnen om gefocust over te schrijven.

Hoe zit het bij jou?

Het sluiten van mijn fysieke deur helpt mij bij het sluiten van de psychologische. En soms, inderdaad, zet ik een luikje open.

Hoe gaat dat bij jou? Schrijf je met de fysieke deur dicht? Of doe je net als Julia en laat je je inspireren door het rumoer van mensen?

En hoe sluit jij de psychologische deur? Of gooi je steeds alle luiken open? Deel het, reageer.