Het is Hemelvaartsdag en prachtig weer. De lucht is strakblauw. Einde voorjaar, bijna zomer. De campanula op de stenen tafel hangt vol paarse klokjes. Een hortensia vormt grote, roségrijze bladerbollen in een pot.
Zo’n heerlijke slome “zondag” middenin de week. Het is warm achter in de tuin. Ik hoor een levendig gekwetter van een koolmezenpaar.
Ze denken goed verstopt te zitten achter het bladerdek van een zuilbeuk, maar het luidkeelse plezier dat ze maken, trekt juist de aandacht naar ze toe.
Voer voor vogels
Het zijn schitterende vogeltjes. Blauw, geel, zwart, paars, groen, alle kleuren zitten in ze. Ze doen haast tropisch aan. Toch zijn ze 100% NL. Ze horen helemaal in ons klimaat. Ik geloof dat ze nog talrijker zijn dan mussen.
Het is heerlijk om ze zo bezig te zien en te horen. Ze pakken het moment, zijn duidelijk aan het genieten. Net als ik trouwens.
Ik probeer te achterhalen waar de lol vandaan komt. Mijn ogen vormen spleten en ik probeer tussen het blad door te kijken. Ik zie ze tussen de takken hoppen. Ze hangen heel behendig op hun kop aan twijgen en pikken kleine rupsjes en andere insecten van de bast. Vervolgens vliegen ze in en uit de boom.
Waar naartoe en waar vandaan, dat kan ik niet precies ontdekken. Ze verdwijnen in een andere tuin en komen vervolgens weer terug. De zuilbeuk bij ons barst blijkbaar van de rupsjes. Eiwitrijk voedsel waar koolmezen van smullen.
En dit voer is duidelijk niet voor slechts twee mezen bedoeld.
Een hele club kleintjes
Koolmezen zijn holenvogeltjes. Ze huizen in nestkasten en boomholtes. Daar vormen ze hun broedplaats. Het kan niet anders dan dat dit stel in een tuin vlakbij een hele club kleintjes aan het grootbrengen is.
Ze hebben een belangrijke taak te volbrengen en dat geeft ze ongeremd veel energie. Ze hebben pret, ze maken lol. Maar intussen zijn ze behoorlijk doelgericht. Dat doen ze niet bewust, het zit in hun natuur.
Nu gaat het ze even voor de wind. Er is voedsel in overvloed, de voorjaarszon schijnt, bloemen overal, blauwe lucht. Geen poes die met dit warme weer de puf heeft om op jacht te gaan.
Het moment suprême van mezen met een missie
Die koolmezen hebben het begrepen. Morgen regent het wellicht pijpenstelen, is het rupsennest bestreden, of – erger nog – hun nestkast leeggehaald door de zwarte kater van de buren.
Op dit moment zal ze dat niet deren, dus waarom erover inzitten? Pluk de dag nu het kan. Met volle energie er tegenaan. Genieten van dit succesmoment in het koolmezenbestaan.
Het moment suprême niet laten verwaaien, maar juist nu met hart en ziel jezelf geven. Dat voelt fantastisch. Daar gaat een mees van zingen.
Het zijn mezen met een missie. Voor hun is werken heerlijk leven, bouwen aan de toekomst. En vooral genieten van het bouwen. Wij vergeten dat wel eens, de koolmees niet.
Print dit artikel
Mail dit artikel
Ik geef je graag mijn e-book cadeau: 'De kortste weg naar Moeiteloos Bloggen.'
Het laat je zien hoe je artikelen uit je mouw schudt.
Ik geef je graag mijn e-book cadeau: 'De kortste weg naar Moeiteloos Bloggen.'
Het laat je zien hoe je artikelen uit je mouw schudt. Wil jij dat ontvangen? Schrijf je dan in. Je ontvangt meteen de waardevolle updates van VrijeWerker.nl. Gratis.
Met trots in de wacht gesleept: 387 stemmen voor Vrijewerker.nl.