Waarom een beetje minimalisme hoort bij de Vrije Werker

• Tweet

Minimalisme, laten we het daar eens over hebben. 2010 was het jaar van de doorbraak van het minimalisme, wist jij dat? Ik ook niet. Ik las het pas.

Raar dat het vorig jaar langs me heen gegaan is. Ik sta namelijk sympathiek tegenover minimalisten. Volg niet voor niets Patty Golsteijn en haar blog Minimal Switch.

Maar goed, ik ben blij dat ik er alsnog op ben gewezen. Want kreten als “consuminderen”, “de kunst van minder”, “minder is meer”, ik heb er wel iets mee.

Geef mij 100 euro voor de Bijenkorf

Ik voel mijzelf wel een beetje minimalist. Niet in die mate zoals die mensen die hun bezit naar 83 voorwerpen reduceren. Maar ik ben toch weinig gehecht aan spullen. Ik hou van rust en ruimte om me heen, en heb er weinig moeite mee om spulletjes vaarwel te zeggen.

Sterker nog, ik heb er weinig moeite mee om spulletjes zelfs niet te kopen. Zet mij neer in de Bijenkorf, stop 100 euro in mijn handen en ik kom er met 100 euro weer uit.

Intussen heb ik mij heerlijk verkneukeld aan al die mooie dingen daar. Bij ieder voorwerp heb ik gedacht: “Wat ziet het er fraai en aanlokkelijk uit. Maar ìk ga het niet kopen, het levert alleen maar ballast op.”

Steeds grotere koopmomenten

Wij maken onszelf iets wijs. Wij denken dat je geluk kunt kopen. Het geluk dat in bezit zit.

Maar van spullen wordt je niet echt happy. Het werkt maar heel even. Een kort moment bevrediging. Het is al zowat afgelopen als je nog maar bij de kassa staat. Geen wonder dat het koopcircus ieder weekend opnieuw begint.

Waarom blijven we zoveel kopen? Het is makkelijk, het is laagdrempelig om zo even een ietsepietsie happy gevoel te proeven. We leven in een land van overvloed en we kunnen het gewoon niet laten om met de handen uit de snoeptrommel te blijven.

Het is natuurlijk onhoudbaar. Je hebt steeds grotere koopmomenten nodig om hetzelfde gevoel te ervaren. Het werkt verslavend, en intussen stapelen de zorgjes zich op. Al dat bezit moet je beheren en onderhouden. Het kost geld, het kost gedoe, het kost ruimte, het frustreert.

De zorgjes samen opgeteld, vormen al snel één grote zorg. Voor jou en voor de maatschappij.

Vrije Werkers: Travel light!

Een van de onwrikbare wetten die ik mij als Vrije Werker ooit aanmat, is Travel light: Zorg dat je gereedschappen goed zijn, en probeer verder met zo weinig mogelijk je business te bestieren.

Travel light, dan hou je de controle over zaken simpel. Het maakt je flexibel en het levert vrijheid op. Vrij om je te bewegen in de richting die jij wilt. Zowel geestelijk als fysiek.

Ik vind een minimalistische houding echt iets voor Vrije Werkers. Nee, je hoeft niet naar die 83 dingen. Je hoeft geen kluizenaar te worden, geen krent, geen vrek die op zijn centen zit. Je mag het best comfortabel houden.

Maar ik denk dat het je helpt, als je gewoon wat minder spullen om je heen verzamelt. Want ook in je werk geven spullen zorgen. Het feit dat we kopen investeren noemen, is slechts het verdoezelen van de werkelijkheid.

Maak jezelf niks wijs. Ook hier start het met de ellende van de paradox of choice. Vervolgens komt het onderhoud. Dan de eerste kras. En uiteindelijk de grootste kwelling: Het kijken naar de buurman. Heeft hij niet net iets mooiers?

Voor je het weet, ben je niet meer met je passie bezig, maar met het beheer van je bezit.

Daarom, een beetje minimalist hoort bij jou als Vrije Werker.