Er woedt een oorlog op internet. Het zal je niet zijn ontgaan. Een titanenstrijd, en hij is nog maar net begonnen.

De giganten die tegenover elkaar staan, zijn Facebook en Google.

Google heeft met zijn Social Media-project Google+ frontaal de aanval op Facebook geopend.

Google+, sinds een week of 3 in de lucht, verkeert nog in de experimentele fase. Maar één ding weet ik zeker, al kan ik ze niet zien daar: de warme ontvangst door het publiek leidt tot gejuich op de burelen van het Google-hoofdkantoor.

Google+ is nog bèta

Je kunt nog niet even snel een account aanmaken op Google+. Het is duidelijk bèta wat de klok slaat. En Google laat het bewust nog even zo. Eerst maar eens testen, uitzoeken, en de juiste wegen en vormen vinden.

De enige manier waarop je nu lid kunt worden, is via een ‘invite’, het woord waar alles om draait bij Google+. Een invite is niets anders dan een uitnodiging van een ander die al bij de club zit.

Het bevalt mij wel, wat ik zie van Google+

Zo’n invite heb ik afgelopen week gekregen. Nieuwsgierig ben ik meteen aan de slag gegaan.

Ik ben nog in de snuffelfase, ik moet zelfs mijn profiel nog vullen. Maar het bevalt mij wel, wat ik zie van Google+. De eerste gevoelens zijn positief.

Al bekruipt mij wel de beklemmende emotie van alweer een Social Media-site waar ik me in moet gaan roeren.

Google heeft goed gekeken waar Facebook de mist in gaat

Als je binnenkomt op het Google+-scherm dan voelt dat meteen vertrouwd. De lay-out en structuur hebben wel wat weg van het Facebookscherm waar menig internetter zich inmiddels thuis voelt.

Dat is slim. Google snapt heel goed, dat als je de markt wilt veroveren, je de overstap voor gebruikers zo makkelijk mogelijk moet maken.

Maar de slimheid gaat verder, want Google heeft heel goed gekeken waar Facebook het fout doet binnen de vertrouwde lay-out. Die zwakheden maakt Google+ tot zijn sterke punten.

Ik noem er drie die me meteen opvielen (lees ook eens Anne Raaymakers over Wat is Google+?):

1. Rust

Alhoewel het scherm Facebook-vertrouwd aandoet is er één opvallend verschil: dat is de heerlijk minimalistische en rustige eenvoud. Door veel wit en een simpel maar weloverwogen kleurgebruik.

Het doet je meteen denken aan de Google zoekmachine. Ook al zo’n beeld dat als thuiskomen voelt.

2. Je kunt je missers aanpassen

Heb je iets geplaatst op Google+, een berichtje of een reactie, dan kun je dat achteraf eenvoudig aanpassen. Dat is handig, want er ontstaan nogal eens tekstuele missers door de haast die je hebt op internet.

Die handigheid heb ik vaak gewenst op Facebook, maar nog nooit gevonden. Misschien ben ik een dummy, misschien kijk ik er overheen op Facebook? Hoe dan ook, Google+ presenteert het zo dat je je bij hun geen dummy voelt.

3. Niet iedereen is een vriend

IJzersterk, maar wel even wennen, zijn de zogenoemde kringen. Je maakt op Google+ groepen aan van vrienden, kennissen, familieleden, enzovoort. Ieder in een eigen categorie, in een eigen kring dus.

Je kunt ze zelf verzinnen: de kring Vrije Werkers ga ik zeker toevoegen bijvoorbeeld. Jij bepaalt vervolgens met welke categorieën je wat deelt op Google+. Je kunt dus selectief zijn in je deelgedrag. Niet iedereen is een vriend tenslotte.

Da’s lekker, er komt een stukje privacy terug, of in ieder geval een ‘gevoel van’. En ik hoef anderen niet lastig te vallen met info die voor hun niet van belang is.

Google+ gaat vreselijk hard

Google heeft een goede naam als het gaat om jouw bescherming en privacy. Facebook heeft daar vaak gefaald. Of op zijn minst een arrogante houding aangenomen, zo van ‘ik weet wel wat goed voor jullie is’.

Google+ is warm ontvangen door een groot publiek. Ik denk dat dat vertrouwen daar zeker mee te maken heeft. Frankwatching.com schrijft er bijvoorbeeld over in Nederland positief over Google+.

In de eerste 3 weken van zijn experimentele bestaan heeft Google+ al meer dan 20 miljoen gebruikers weten te vergaren, ondanks de beslotenheid die het platform nog heeft.

Dit gaat hard! Vreselijk veel harder dan bij Facebook, dat daar een jaar voor nodig had (wat ook al niet verkeerd was).

Gaat Facebook dus het onderpit delven?

Google heeft een grote slagkracht. Het bouwt al meer dan 10 jaar aan zijn wereldwijde infrastructuur. Overal staan servers, overal is veel capaciteit beschikbaar.

En wat te denken van de financiën: er is een enorme goudpot gespaard. Er zit 39,1 miljard dollar in de oorlogskas.

Dat sparen gaat maar door. Waar Facebook het ‘moet doen met’ een geschatte omzet van 1,9 miljard dollar in 2010, toucheert Google even 9 miljard in één kwartaal.

Het uitrollen van Google+ lijkt een eitje voor de gigant zodra er definitief GO wordt geroepen vanuit het hoofdkantoor.

Gaat Facebook dus het onderspit delven? Ik vrees met groten vrezen voor Mark Zuckerberg en de zijnen van wel.

Er is alleen één probleem:

Internet IS straks Google. Willen WIJ dat wel?

Ondernemen is een spannend avontuur. Dat wist je al. Verhalen over ondernemen laten zich vaak lekker lezen.

Ken je Gary Vaynerchuk? Dat is zo’n ondernemer met een spannend verhaal. Gary Vaynerchuk – een dertiger – is het kind van arme Joodse emigranten die in 1978 vanuit de voormalige Sovjet Unie naar de Verenigde Staten zijn getrokken.

In de VS hebben zijn ouders een goed lopende wijnhandel opgezet. En Gary heeft van die wijnhandel een megabusiness gemaakt. Hij heeft het lokale familiebedrijf laten uitgroeien tot een nationale marktleider met vele tientallen miljoenen omzet.

Het geheim achter zijn succes? Hard werken – natuurlijk. Maar vooral enthousiast bouwen aan zijn personal brand, zijn eigen unieke merk. Door goed en intensief gebruik te maken van videoblogging en het uiterste te halen uit web 2.0 mogelijkheden. In Crush It! wordt het allemaal uit de doeken gedaan.

Gary Vaynerchuk

Als je Gary Vaynerchuk bezig ziet in zijn videoweblog over wijnen, Wine Library TV, dan krijg je de kriebels. Hij is enorm druk, hyper-energiek, praat als een bezetene, en strooit met krachttermen.

Niet iedereen waardeert die stijl. Maar het maakt niet uit. Dàt is personal branding. Het slaat aan in zijn community. En die is groot genoeg voor een miljoenenbusiness.

Gary Vaynerchuk is super gedreven, slaapt een paar uurtjes per nacht, werkt als een bezetene aan het familiebedrijf, is voortdurend aanwezig op internet, maakt de ene na de andere videoblog, en heeft tussendoor nog even Crush It! geschreven. Nou ja, gedicteerd. Het schrijven heeft hij uitbesteed.

Hij laat een productiviteit zien die jaloersmakend is, haast bovenmenselijk. Oh ja, en dan vergeet ik nog die grootste droom. Dat doel waar hij vastberaden op afdraaft. De kroon die op zijn werk moet komen: het kopen van de New York Jets!

Duidelijk een controversiële figuur, zeker voor zijn business. Maar een geweldige persoonlijkheid. Een prachtig uniek eigen merk. En dat buit Gary slim en tot het uiterste uit.

Crush It!

Crush It! gaat eigenlijk helemaal niet over personal branding. Crush It! gaat over passie. Het boek gaat over Gary’s liefde voor zijn business en voor het ondernemen in het algemeen. Hij zuigt je mee in die passie.

Dat is wat Gary ook op internet doet. Met zijn unieke persoonlijkheid neemt hij tienduizenden mee op pad. Hij haalt ze binnen in zijn wereld van wijnen. Gedreven, haast obsessief. En al die tienduizenden houden van zijn karakter, zijn levenshouding en zijn filosofie.

Er speelt zich een heel natuurlijk proces af. Zo beschrijft Gary dat in zijn boek. Toevallig heet dat dan personal branding. Maar de kern van het verhaal is passie.

Wat het bijzonder maakt, is de snelheid waarmee het proces zich afspeelt. En de enorme impact die dat gehad heeft op zijn wijnbusiness. Dat succes schrijft Gary volledig toe aan internet.

Door het gebruik van zijn videoweblog, sociale netwerksites (Twitter, Facebook en anderen) is zijn merk in drie jaar tijd geëxplodeerd. En met minimale kosten.

Dat is waarover hij schrijft in Crush It!

Verwacht geen blauwdruk, verwacht inspiratie

Ik kan je Crush It! aanbevelen. Ik heb het boek met veel plezier gelezen. Het is met een vlotte pen uitgewerkt. Met dank aan Gary’s ghostwriter.

Crush It! is geen handleiding voor personal branding. Daarin zit niet de waarde van dit boek. Daarvoor is de beschrijving van Gary’s methode – stappen en tools die overigens gemeengoed zijn – te globaal.

De waarde van dit boek zit in iets anders. Die zit in de energie die het geeft. Het is een voorbeeld van een succesvol persoonlijk merk. Succesvol door de prachtige mogelijkheden van internet. Succesvol door obsessief met dat merk bezig te zijn.

Dat obsessieve gedrag van Gary werkt aanstekelijk. Crush It! geeft je inspiratie.

Zou Mondriaan een opgeruimde werkplek hebben gehad? Niet zo’n vreemde vraag als je naar zijn kunstwerken kijkt. Hij moet wel bijzonder georganiseerd zijn geweest.

Die Mondriaanvraag kwam bij me op toen ik bij toeval op Opruimen.org en Opgeruimd-ondernemen.nl stuitte. De sites zijn van Jalada Goddijn-Koopmans en Kicky Daoud. Coaches die je helpen bij het organiseren van je werkplek. En vooral ook het vasthouden van die organisatie.

Ik vermoed zo dat deze vrouwen in een grote behoefte voorzien. Ik hoef maar terug te denken aan al die werkplekken en hun werkers die ik ooit voorbij heb zien komen. Voor heel wat gold het adagium: “Messy room, messy mind.”

Niet iedereen houdt van opgeruimd

Toch houdt niet iedereen van opgeruimd. Het excuus dat vaak gebruikt wordt, is een andere kreet: “Leeg bureau, leeg hoofd.” Ooit door Einstein opgeworpen.

Maar Einstein was een slimme vent. Hij moet vast geweten hebben dat een vol bureau niet automatisch ook een vol hoofd betekent.

En als dat hoofd al vol is, dan staat dat nog niet meteen gelijk aan intelligent of creatief. Sterker nog, een vol hoofd kan dat zelfs flink in de weg staan.

Ik zal je een voorbeeld geven

Ik ken een vrije werker die erg goed is in grafische producten. Fotografie, folders, catalogi, huisstijlen, dat soort werk. Zij is enorm getalenteerd. De werkstukken die zij maakt, zijn om je vingers bij af te likken.

Maar, zij heeft het karakter van een ongeleid projectiel. Zij kan nauwelijks rust nemen om dingen op een rij te zetten. Binnen de kortste keren is ze afgeleid door weer nieuwe ideeën. Het stormt voortdurend in haar hoofd (en vast ook op haar werkplek).

Dat is een lastige eigenschap. Want ondanks al haar creatieve gaven, komt er daardoor maar weinig uit haar handen.

En opdrachtgevers hebben daar een hekel aan. Want die willen resultaten zien. Die zitten met een planning die gehaald moet worden. Daar gaat het nogal eens mis bij deze vrije werker.

Zij heeft dus duidelijk steun nodig als het om organiseren gaat. Daarom werkt zij graag in teamverband. Dan komt er meer uit haar handen, want haar hoofd blijft beter opgeruimd. Minder vol zeg maar.

Daar zorgt de groep voor. Die stelt de noodzakelijke deadlines en zorgt voor structuur en organisatie om haar heen. Haar business vaart er een stuk beter bij.

Creativiteit lijdt echt niet onder organisatie

Uit chaos ontstaan nieuwe dingen. Want chaos legt onvermoede en verrassende verbanden. Die zouden nooit worden gelegd, als je gestructureerd te werk zou gaan.

Maar er is ook een keerzijde. Door chaos zie je al gauw door de bomen het bos niet meer. En dat werkt verlammend. Kijk maar naar de dame hierboven.

Internet is ook zo’n mooi voorbeeld. De overload aan informatie die daar uit alle hoeken op je af komt, kleeft je vast op je werkplek (opgeruimd of niet).

“Analysis Paralysis”, zoals de Engelsen zo mooi zeggen. We blijven maar informatie tot ons nemen. Maar we doen er niks mee. Terwijl het proces van opnemen veel energie en aandacht vreet, leidt al die informatie feitelijk tot niets.

Blijkbaar zijn er toch momenten van rust nodig. Dan heb je de gelegenheid om zaken op een rij te zetten. Dan schep je orde in de chaos. De creatieve verbanden die zijn komen bovendrijven, worden productief gemaakt.

Het is het moment waarop de nieuwe ideeën vaste vorm krijgen, waarop dus de producten en diensten ontstaan. De brainstorm is geluwd, het bos wordt opgeruimd. Daar heb je focus voor nodig. Even geen afleiding, maar organiseren nu!

Ze werken dus toch samen, de linker en de rechter mannetjes in je hoofd. Jouw organisatie en jouw chaos hebben elkaar nodig om tot resultaten te komen.

Minder zorgen en meer productie

Beter georganiseerd geeft ook minder zorgen. Als je weet hoe het met je post, je rekeningen en je afspraken zit, dan zorgt dat voor een zeker en gerust gevoel. Het is lekker als dat allemaal op orde is.

Een opgeruimde werkplek kan daar enorm bij helpen.

Maar ik weet het, ook de chaoot claimt zijn eigen systeem. Ik hoor het hem zeggen: “Tussen de stapels, de bakjes, de krabbels, de notities en alle andere frutsels op mijn bureau, weet ik altijd precies te vinden wat ik zoek.”

Ja, ja. Heb je je zoektijden wel eens geklokt? En je missers geteld?

Voor iedereen geldt: als het een rommeltje om je heen is, wordt het lastig de concentratie vast te houden. Er zijn allerlei prikkels die om je aandacht vragen. Het blijft rommelig in je hoofd. De rechter mannetjes draaien overuren. De linker kereltjes komen er niet meer tussen. Het ziet er druk uit, maar de boel staat stil!

“Messy room, messy mind.”

Opgeruimd werken houdt je hoofd gewoon helder, en zorgt dat je creativiteit ook tot productie leidt.

Probeer mij eens huppelend met een tamboerijn in de huiskamer voor te stellen. Zie je het plaatje? Dan heb je nu een aardig idee van mijn muzikale vermogens.

Mijn talent voor noten en zang reikt niet veel verder dan mijn neus dus, en dat vind ik best jammer.

Ik ken heel wat mensen in mijn directe kring die veel meer met muziek op hebben. Er zitten er zelfs een paar tussen die heel verdienstelijk zingen en gitaar, dwarsfluit en piano spelen. Het maakt mij altijd een beetje jaloers als ik zie hoeveel plezier dat creatieve vermogen hun geeft.

Muzikaal talent, ik wou dat ik er een ietsepietsie van had meegekregen. Maar goed, mijn ritmische kwaliteiten beperken zich tot een eenvoudige danspas en het slaan van de tamboerijn. Het is in ieder geval genoeg om een feestje mee te bouwen.

Muzikaal genie in e-business

Gelukkig kan ik mijn creatieve ei op een andere manier kwijt. Dat is in e-business en bloggen. Het vraagt om hele andere creatieve talenten, en die zijn mij wel gegeven.

Ik kijk graag naar anderen die ook in e-business zitten. Dat kan erg leerzaam zijn. Geen twijfel dat dat bij muzikanten ook zo werkt.

Ik heb één groot voorbeeld dat zowel in e-business als in de muziek onfatsoenlijk begaafd is. Een genie op beide vlakken: Prince.

De muziek van Prince vind ik geweldig. Vooral de nummers uit de jaren tachtig en negentig. De dynamiek en het rebelse spettert ervan af.

Maar waar ik nog meer bewondering voor heb, is zijn vermogen om de markt te volgen.

Trendsettend visionair

Je moet je voorstellen dat Prince zijn carrière startte ten tijde van de ouderwetse lp. Ja, die zwarte vinyl schijf. Tegenwoordig is hij hèt grote voorbeeld van een artiest die zijn muziek via internet aan de man brengt. Los van een platenlabel. Alles in eigen beheer.

Die trendsettende zegetocht is hij al in 1997 begonnen. Prince heeft in zijn e-business carrière een aantal stappen gezet die laten zien dat hij een visionair is.

TAFKAP

In 1997 – hij noemde zichzelf in die tijd TAFKAP: The Artist Formerly Known As Prince – was hij de eerste popartiest die zijn muziek via internet verkocht. Op zijn toenmalige website NPGOnlineLtd.com (later NPGMusicClub.com) konden bezoekers voor 50 dollar een box van vijf cd’s bestellen.

Dat was een ongehoorde stunt. Prince koppelde zichzelf daarmee los van zijn platenmaatschappij Warner Brothers. Die box van vijf cd’s – Crystall Ball – moest nog gewoon per post verzonden worden. Later volgden er downloadable albums, zoals The Chocolate Invasion.

Concerten en gratis cd’s

Prince had ook als één van de eerste artiesten begrepen dat in het internettijdperk het geld niet meer met cd’s te verdienen valt. Concerten zijn veel belangrijker, gecombineerd met promotie via internet. Prince is de vaakst optredende popster!

In 2007 gaf hij in anderhalve maand 21 uitverkochte optredens in de Londense O2 Arena. Dat is 21 maal 20.000 toeschouwers, die daar allemaal de cd Planet Earth uitgereikt kregen. Gratis! Om maar te laten zien dat cd’s geen interessante moneymakers meer zijn.

Strijd tegen internetpiraten

Kort na zijn beroemde optredens in de O2 Arena verdween Prince’s website NPGMusicClub.com van internet.

Prince startte een heksenjacht tegen vrijwel iedereen die iets van hem liet horen of zien op een site. Alles moest eraf, onder dreigementen van rechtszaken. Hij stootte daarmee heel wat trouwe fans voor het hoofd. Hij werd verguisd en voor gek verklaard.

Het werd steeds moeilijker om iets van Prince op het internet terug te vinden.

Een nieuwe meesterzet

Toch bleek ook dit weer een meesterlijke stap naar een volgende fase: een membership-website.

Sinds begin 2009 heeft Prince weer een prominente plek op internet. De nieuwe site heet LotusFlow3r.com. Alleen deze keer moet je lid worden om binnen te komen. Het lidmaatschap kost 77 dollar per jaar en daarmee heb je toegang tot een schat aan uniek Prince-materiaal.

Video’s, muziek, clips, delen van liveoptredens, ze zijn beschikbaar voor wie ervoor betaalt. De aanname is dat zo’n miljoen fans ervoor te porren zijn. Geen lid? Ook prima, maar dan moet je het doen met de mindere voorproefjes.

De huidige strategie is dus een membershipsite met unieke content van hoge kwaliteit. Dat past perfect in een nieuwe stroming die we nu langzaam zien ontstaan. Kwalitatief hoogwaardige content tegen een abonnementstarief. En Prince loopt weer voorop!

Een inspiratiebron voor e-business

Prince is een fenomeen. Zijn enorme muzikale talent combineert hij met een uitzonderlijk scherpe ondernemersvisie en een flinke dosis lef. Een kleine man met grote gaven. De muziekindustrie zal er nog menig lesje van leren. En voor tamboerijnslagers in e-business is hij een inspiratiebron.

Internet en e-business lenen zich uitstekend voor bijzondere initiatieven. Zo zijn wij sinds enige tijd de trotse adoptie-ouders van een biologische kip. Niet dat het beest bij ons in huis rondscharrelt. Nee, onze kip woont op boerderij De Ridammerhoeve in Amstelveen.

Zij is een zeer gelukkige kip, want zij komt uit het adoptieprogramma Adopteer een Kip van Biologica, de organisatie voor biologische landbouw.

Een kipwaardig bestaan

De kippen uit het programma van Biologica krijgen alles waar een moderne kip behoefte aan heeft. Ze hebben alle ruimte op de biologische pluimveehouderij waar ze rondscharrelen en voelen zich daar kiplekker.

Iedere dag is het weer feest als ze naar buiten mogen om in het gras lekkere hapjes weg te pikken. Of wat in de zon te gaan liggen en een heerlijk stofbad te nemen. En als het lekker weer is, hoeven ze niet naar binnen voor het een uur of tien in de avond is.

Ze hebben ook hun snavel nog. Dat is een belangrijk tastorgaan voor de kip. Daarmee kunnen ze het verschil voelen tussen een gerstekorrel en een tarwekorrel. De snavel is dus niet gekapt, zoals bij de meeste kippen in Nederland.

De adoptiekippen verkeren zelfs in het gezelschap van hanen die naar hun gunsten dingen. Ze genieten dus van een heel wat kipwaardiger bestaan dan de 14 miljoen kippen die in Nederland in legbatterijen leven. Die moeten het doen met een oppervlak van 20 bij 25 centimeter en komen daar hun hele leven niet vanaf.

De adoptieprocedure

Onze kip heeft het dus echt getroffen, en wij met haar. Iedere maand levert zij ons zes overheerlijke en liefdevol gelegde eitjes. En als we willen weten hoe het met haar gaat, dan volgen we haar via de webcam op www.adopteereenkip.nl.

De adoptie is eigenlijk heel eenvoudig in zijn werk gegaan. Geen ingewikkelde procedures, ellenlange formulieren of akelige beoordelingscommissies. Wij hebben haar gewoon cadeau gehad van goede vrienden. En dat ging heel simpel. Ze hebben voor ons even wat gegevens ingevuld op de site van Adopteer een Kip en zo ons een van de leukste cadeaus van de laatste jaren bezorgd.

Dit is ook e-business

Dat is nou zo magnifiek aan internet. De creatieve oplossingen voor een betere wereld liggen slechts op een muisklik afstand. Ook dat is e-business.

Denk dus voor je volgende cadeau aan Adopteer een Kip. Je maakt er je vrienden vast heel blij mee en anders wel je cadeaukip. En onderweg draag je ook nog je steentje bij aan een gezonde en diervriendelijke landbouw. Is dat geen mooie gedachte?