Verstoppertje spelen

Rijk leven? Verlaat je veilige comfortzone

7 aug 2009 - VOLG STAN HIER OP TWITTER

Even terug de schoolbanken in. Hoe zat dat ook alweer met de behoeftentrap van Maslow? Trede één ging om ons natje en ons droogje, eten en drinken dus. Trede twee, dat was ons veilige gevoel, dat coconnetje waar we het liefst in verblijven. Trede drie waardering in ons sociale leven, vier was erkenning en vijf zelfrealisatie.

Het aardige aan die behoeftentrap is dat hij ons laat zien dat het vanaf trede drie eigenlijk pas echt lonend wordt. Dan gaan we het hebben over de leuke dingen in het leven.

In ons privéleven spelen we het over het algemeen klaar om ook echt alle vijf de treden te bewandelen. Maar in ons werk, dus zakelijk gezien, ziet het er vaak heel anders uit. Het lukt de meeste mensen niet om daar verder te komen dan trede één en twee.

Verstoppertje spelen

Ken je het kinderversje nog: “blijf zitten waar je zit en verroer je niet, hou je adem in en stik niet”? Dat riepen we bij het verstoppertje spelen.

Verstoppertje spelen is wat de meest mensen op hun werk doen. Je hebt je veilige coconnetje gevonden en komt daar het liefste niet meer uit. Je bent druk bezig en hoopt dat baas en collega’s je zien als uiterst vlijtig en actief. Maar je zorgt dat je verder vooral niet te veel opvalt.

Dat is trede twee van Maslow, je veilige comfortzone. Prima hoor, zo’n schuilplaats. Voor iedereen in loondienst dan. Maar niet voor de zelfstandige ondernemer, de starter en freelancer. Toegeven aan je veilige comfortzone werkt verlammend. Het brengt je geen stap verder. Het blokkeert de groei en bloei van je bedrijf.

En toch weet ik – niet in de laatste plaats uit eigen ervaring – dat je ook als vrije werker maar wat graag toegeeft aan dat behaaglijke coconnetje. Je moet je er meestal bewust toe zetten om nieuwe stappen te ondernemen. Het valt vaak niet mee om de angst voor het onbekende te overwinnen.

Accountability does the trick

Hoe kun je het wat makkelijker maken voor jezelf om die veilige cocon te verlaten? Het antwoord is simpel en doeltreffend: zorg dat je verantwoording moet afleggen over je gestelde doelen. De Engelsen hebben daar een heel mooi woord voor: “accountability”. Als anderen jou kunnen afrekenen op jouw doelen, dan zorg je wel dat je ze haalt.

Beetje lastig alleen als je geen baas boven je hebt die jou ter verantwoording kan roepen. Accountability vereist wat trucjes als je een vrije werker bent. Je moet ervoor zorgen dat anderen in jouw omgeving je kunnen aanspreken op jouw resultaten. Dat kun je bijvoorbeeld doen door:

  • Je ondernemingsdoelen te publiceren
  • Met anderen je plannen te bespreken
  • Jezelf regelmatig te belonen

Zet je ondernemingsdoelen op je website

Geen geheimzinnigheid. Publiceer gewoon waar jij en je bedrijf over pakweg tien jaar staan. Grote bedrijven doen het. Waarom jij niet? En ben ambitieus. Laat je concurrent eens schrikken. Er is niks mis met zelfvertrouwen en anderen zullen je er regelmatig aan herinneren. Precies waar je op uit bent.

Praat met anderen over al je plannen

Vertel vrienden, kennissen en familie waar je mee bezig bent. Laat ze jouw enthousiaste verhalen horen. Het maakt ze nieuwsgierig en ze zullen er regelmatig naar vragen. En dus verplicht het jou om er echt iets mee te doen.

Vergeet jezelf niet te belonen

Ben ook aardig voor jezelf als je je taken haalt. Beloon jezelf af en toe, en stel vooraf die beloning vast. Geen dure vakanties iedere keer (hoewel.., als je echt goed draait). Een etentje kan ook al heel gezellig zijn. Geniet van het leven en geniet van ieder succes.

Beloning: het rijke leven

Heb je het serieus voor met je bedrijf, dan moet je dus heel open zijn over je doelen. Geen geheimzinnige toekomstvisies, maar concrete stappen die de buitenwereld kent. Let op! Daarmee hoef je nog niet te zeggen HOE je die stappen maakt. Hou het geheime recept vooral voor jezelf!

Accountability zorgt er uiteindelijk voor dat je flinke stappen voorwaarts zult maken. Natuurlijk knijp je af en toe de billen bij elkaar, want regelmatig zul je je veilige comfortzone verlaten.

Maar buiten dat coconnetje wordt het leven wel heel rijk. En niet alleen in financiële zin. Waardering, erkenning en zelfrealisatie vallen je ten deel. Maslow had het goed gezien: op trede drie tot en met vijf, daar is het pas echt lonend toeven!

Print dit artikel Print dit artikel    Mail dit artikel Mail dit artikel

{ 2 reacties… lees ze hieronder of voeg er een toe }

A. Maessen september 12, 2009 om 17:42

Hoi Stan. Ik ben geen vrije werker maar volg je berichten. Ook anderen kunnen voordeel doen met jou visie. IK voel me in ieder geval ook wel aangesproken .
Je hebt gelijk: verlaat je coconnetje. Deden maar meer mensen dat dat voelt voor velen denk ik onveilig. Valt ook niet altijd mee.

Beantwoorden

Stan Lenssen september 12, 2009 om 17:55

Hoi A. Maessen,

Duizend maal welkom. Ik ben blij met iedereen die zich door mijn visie en schrijfsels voelt aangetrokken.

Het is inderdaad waar wat je zegt: het is niet altijd makkelijk om je eigen coconnetje te verlaten, maar het zou fijn zijn als meer mensen dat deden. Dan zouden we opener tegenover elkaar staan en da’s goed voor de maatschappij.

Blijf me volgen, ik hou niet alleen van vrije werkers, maar ook van vrije denkers. Volgens mij passen die prima bij elkaar.

Beantwoorden

Laat een reactie achter

{ 2 trackbacks }

Vorig artikel:

Volgend artikel: