Kleine truc om jouw blogartikel tot een LSD-trip om te toveren

• Tweet

Ik heb een tip met jou te delen. Ja, wederom!

Het is werkelijk een plaatje. Wil je hem horen?

Goed, je krijgt hem.

Maar eerst vertel ik een verhaaltje

Ooit, in een grijs verleden, was er eens een kleine blogger. Schrijven was zijn lieve lust. Hij produceerde lappen tekst. Eindeloze reeksen op het scherm.

Ja, die kleine blogger kon het. Hij werd er zelf vrolijk van. Met een brede lach, kroop hij steeds achter zijn Mac.

Maar, zoals we weten, achter elke brede lach schuilt ook een portie droevenis.

Zo ook bij die kleine blogger.

Egotrippen

Wat was het geval? Hij kreeg zelden reacties op zijn schrijfsels.

Net zo min werd hij gevolgd. De nieuwsbriefteller stond al maandenlang op 3. Zijn vrouw, een zus, zijn beste vriend. Daar hield het mee op.

Die kleine blogger zat daar maar te typen, louter voor zijn eigen ego.

Er moest iets gebeuren. Egotrippen motiveert maar kort.

Hij zag zijn zin verdwijnen. Dus zon hij op een list.

De noodzaak van een fuik

In de teksten zat niet het probleem, dat wist ie. Mensen werden erdoor gegrepen. Als ze eenmaal aan het lezen sloegen – de eerste zinnen door, het verhaal in -, steevast voltrok zich dan het wonder.

Hij bedacht zich:

‘Wat ik nodig heb, is een fuik waar ik ze in lok. Telkens bij de start van mijn artikelen moet ik onweerstaanbaar zijn. De deur moet wagenwijd openstaan, het warme welkom overduidelijk zijn, de drempel uiterst laag.’

Hoe kon hij dat bereiken?

3 lange nachten

3 nachten lang werd er gepiekerd. Nauwelijks werd er geslapen.

De eerste nacht bracht geen oplossing. Bij het ochtendgloren stonden er dikke wallen onder zijn ogen. Hij was brak, de hele dag.

De tweede nacht was een crime.

Terwijl de kleine blogger goed begreep dat slapeloosheid hem niet verder bracht, kon hij zijn hoofd niet stoppen. Rood doorlopen ogen in de ochtend, grauwe wangen, groengeel in de buik. En de oplossing? Verder weg dan ooit.

De derde nacht.

De kleine blogger kroop zijn bed weer in. Hij was uitgeput. De vermoeidheid tolde in zijn hoofd. Er was maar één ding dat hij wilde: slapen tot het ochtendgloren. Zo’n diepe, louterende slaap. Zou het mogen?

Hallucinaties

Maar zijn blogprobleem hield hem weer wakker. 3 nachten had hij nu geen oog gesloten. Het hallucineren was begonnen. Het leek één grote LSD-trip. Plaatjes tolden door zijn hoofd.

Plaatjes…

Plaatjes? PLAATJES. De verlossing! YES, hij had het gevonden!

Eindelijk, dat was het.

De zorgen gleden van hem af. Zijn lichaam ontspande. Hij viel in een diepe, diepe slaap.

Op hol geslagen nieuwsbriefteller

10 uur later…

Fris en monter werd de kleine blogger wakker. Hij voelde zich bevrijd. De wereld zag er anders uit.

Hij sprong zijn bed uit, nam een douche, een bordje Brinta, kopje koffie.

Heerlijk, aan de slag met een fantastisch plan: voortaan elk blogje starten met een plaatje. Hoe simpel kan het zijn? Zuig de lezer maar naar binnen. Verleid hem met een LSD-trip.

7 blogjes later, allemaal met introplaatjes, schoot de op hol geslagen nieuwsbriefteller langs de 100 en gaf hij antwoord op reactie 36.

De bewezen kracht van plaatjes

Gesnopen, dat verhaaltje?

Nu krijg jij je tip:

Wil jij trippen op je blog, samen met je lezers?

Lig geen nachten wakker. Grijp niet naar de LSD.

Plaats een plaatje bij je posts. Elke keer, steevast. Als het even kan, links of rechts naast de eerste regels tekst.

Het werkt, dat is bewezen.

Een plaatje doet 3 dingen voor je

1. Het maakt de drempel voor de lezer laag om in te stappen. Want, mits het plaatje goed gekozen is, proeft hij of zij de sfeer in één oogopslag. De best gekozen plaatjes kunnen zelfs sfeerversterkend zijn.
2. Het maakt het lezen van de eerste regels makkelijk. Tenminste, als het plaatje links of rechts van die regels staat. Wat het namelijk doet, is een kolom creëren, waardoor het lezen sneller lijkt te gaan. Is de lezer eenmaal binnen, dan gaat ie automatisch door. Dat is het domino-effect.
3. Het trekt de aandacht. Mensen zijn verslaafd aan beelden. Ons oog trekt er vanzelf naartoe. Van het plaatje is de stap naar de titel snel gemaakt, en van daaruit naar de eerste regels. Hop, binnen is nu de lezer. Voor het fijne werk: kijk eens hoe de krant dat doet.

Heb jij ook een plaatjestip? Voeg hem dan toe in de reacties. Maak de trip compleet.