Moeiteloos bloggen

Voortaan moeiteloos bloggen met een framework

14 sep 2010 - VOLG STAN HIER OP TWITTER

Ja, ik weet het, ze roepen het allemaal:

“Je moet nodig bloggen. Als je dat niet doet dan krijg je nooit je micromerk van de grond. Een vrije werker zonder blog? Dat is als een boer zonder land.”

Het is natuurlijk makkelijk gezegd, maar ga het maar eens doen. Het is gewoon verdomde lastig om telkens weer pakkende praatjes op papier te krijgen.

Dus van mij krijg je gelijk als je ertegenin moppert. Eventjes. Klaag gerust. Lucht je hart. Maar laat het niet te lang duren. Ik heb je iets te melden.

Het framework van bloggers

Oké. Nu de wolk is overgetrokken, sta je vast open voor een lumineus idee. Ik denk dat ik iets voor jou gevonden heb waarmee het bloggen een stuk simpeler wordt.

Heel veel bloggers doen het. Vaak gebeurt het onbewust. Het groeit in de eerste fase van hun “bloggersloopbaan”.

Zij creëren een comfortabel patroon waarin zij de meeste van hun blogposts gieten. Dat maakt het schrijven makkelijk. Zij bloggen in een denkbeeldig framework.

Hoe dat werkt? Ongeveer als volgt – en nu praat ik uit ervaring: Je ziet geen blanco pagina meer voor je, je hebt een frame te vullen. Het is alsof het blad dat voor je ligt al gedeeltelijk is beschreven. Jij hoeft alleen de gaten in te kleuren.

Nooit meer geblokkeerd

Dat klinkt makkelijk, niet? Nou, dat is het ook. En verrassing; wat die bloggers onbewust doen, kun jij als vrije werker kopiëren. Een handig standaardframe voor je posts. Een soort van opzet waarin jij telkens jouw verhaaltjes giet.

Dat werkt. Met een comfortabel frame, hoef je je nooit meer geblokkeerd te voelen. Het schrijven lukt zoveel makkelijker als je het ervaart als invuloefening.

Je creëert een prettige tweede natuur als je jezelf aanleert om dat frame toe te passen. In het begin doe je dat bewust, maar je zult zien dat het – net als bij die bloggers – op een bepaald moment vanzelf gaat.

Jouw denken over blogposts schrijven, heb je dan geprogrammeerd. Denk je aan teksten, dan zie je automatisch die structuur. Als je het maar lang genoeg doet dan start je geest vanzelf met invullen.

Hoe ziet zo’n framework eruit?

Zo’n frame kan vele vormen hebben. Het hangt nogal af van de stijl die jou ligt. Jij moet je erin thuis voelen, anders werkt het niet.

Maak het niet te ingewikkeld. Het gaat om een globaal idee dat in je hoofd post moet vatten. Hier een voorbeeld van hoe zo’n frame eruit kan zien:

  • Een prikkelende titel die de lezer naar binnen trekt
  • Meteen aan het begin een foto of afbeelding die de sfeer versterkt
  • Een pakkende openingszin die de lezer door laat lezen
  • In de openingsparagraaf wordt het idee of het thema van de post ontwikkeld
  • Vier á vijf paragrafen om uit te diepen
  • In de laatste paragraaf afsluiten met een slot dat het cirkeltje rond maakt
  • Paragrafen van drie tot vijf alinea’s groot
  • Korte alinea’s van hooguit enkele regels
  • Hier en daar een bullet point lijstje
  • Een postlengte van 700-800 woorden

Een framework is een kapstok, geen wet

Wat ik je net gegeven heb, is het frame dat je in mijn blogposts vaak tegenkomt. Leg het maar eens naast een tekst van mij, je zult de elementen vast herkennen.

Het is de vorm waarin ik graag schrijf. Inmiddels zit die vorm comfortabel in mijn hoofd. Ik merk dat als ik ervan afwijk, het schrijven van een post mij meer moeite kost.

Maar soms is afwijken nodig. Niet altijd leent mijn standaardframe zich voor het verhaal en de boodschap die ik overbrengen wil.

En daarmee roer ik iets belangrijks aan. Een frame is een kapstok. Een frame is geen wet. Je mag er van afwijken. Dat moet je zelfs, als het frame jouw boodschap in de weg zit. Jouw verhaal moet immers binnenkomen bij jouw volgers. Daarom ben je toch gaan bloggen?

Altijd rekening houden met je volgers. Dat blijft nummer één. Daar is je frame en jouw gemak van schrijven altijd ondergeschikt aan.

Kijk de kunst van frameworks af van andere bloggers

Er zijn voorbeelden zat van frames. Kijk eens goed om je heen. Hou eens wat bloggers in de gaten. Volg hun blogposts een tijdje en je zult een patroon ontdekken.

Een klein maar krachtig framework vind je op het blog Bewegingindezaak.nl van Wim Aalbers:

  • Een prikkelende titel
  • Altijd een klein, relevant plaatje links
  • Een openingsalinea met een intrigerende stelling of uitspraak
  • De stelling wordt in een volgende alinea met een zekere ironie aan de praktijk gekoppeld
  • Een afsluitende alinea levert met een kwinkslag een inzicht
  • Korte posts van 180-220 woorden
  • Een columnachtige vorm

Aartjan van Erkel pakt het op zijn blog Schrijvenvoorinternet.nl weer totaal anders aan. En met een vorm die ook veel lezers aanspreekt. Je wint niet zomaar de Dutch Small Business Blog Award 2010. Wat direct opvalt in zijn framework is:

  • Een sterke titel met een duidelijke “What’s in it for me?”
  • Een pakkende, confronterende openingszin
  • Een inleidende paragraaf waarin het thema van de post ontwikkeld wordt
  • Enkele paragrafen uitdieping
  • Een afbeelding in de inleidende paragraaf (niet altijd overigens)
  • Korte alinea’s van vier tot zes regels maximaal
  • Belangrijke termen worden vet weergegeven
  • Intensief gebruik van bullet point lijstjes
  • Intensief gebruik van voorbeelden en schermafdrukken

Maak het voor jezelf en je lezers leuker met jouw framework

Struin de blogosphere maar eens af. Doe ideeën op en ontwikkel daaruit je eigen framework. En schaam je niet te snel, een beetje “stelen” hier en daar is toegestaan. Ook bloggers hebben echt niet allemaal zelf opnieuw het wiel uitgevonden.

Als je eenmaal een idee hebt hoe jouw blogposts er voortaan uitzien, is het zoveel makkelijker om te schrijven. Het gaat sneller en soepeler. Je kunt je meer concentreren op de inhoud. Je hoeft je minder druk te maken om de vorm.

En er is nog een voordeel. Jouw vaste framework geeft de lezer een gevoel van herkenning. Hij of zij weet wat er ongeveer komen gaat bij jou. Hoe lekker dat dat wegleest. Da’s toch een vorm van thuisvoelen.

Voor jou en voor je lezer wordt jouw blog zoveel leuker als je alleen nog maar dat frame hoeft in te kleuren.

Print dit artikel Print dit artikel    Mail dit artikel Mail dit artikel

{ 7 reacties… lees ze hieronder of voeg er een toe }

Marlies van der Meer september 15, 2010 om 17:12

Hee, wat is dat nu? Stan gaat ook how-to blogartikelen doen? Je zegt dat na de inleidende paragraaf (waarin thema/idee kort wordt toegelicht) enkele paragrafen (alinea’s) uitdieping volgen. Het is goed om te weten dat die paragrafen/alinea’s vol verdieping vaak ook weer uit vaste onderdelen bestaan. Bijvoorbeeld: 1 alinea met het belang van je onderwerp/idee/thema voor de lezer; 1 alinea met de voordelen; alinea met nadelen etc.
Kijk maar eens met andere ogen naar de toelichtende alinea’s in andere blogs. Dan herken je vanzelf die vaste onderdelen (zeker in how-to artikelen).
De afsluitende alinea bevat vaak een samenvatting en/of conclusie; een call to action en/of een huiswerkopdracht en een vraag om reactie van de lezer.Voor dit laatste zie: http://meeradvies.wordpress.com/2010/08/12/hoe-krijg-je-meer-reacties-op-je-blogartikelen/
En gelukkig gaan Stan en ik binnenkort blog workshops geven waar ze praktische how-to tips geven!

Beantwoorden

Stan Lenssen september 15, 2010 om 19:51

Hi Marlies,
Die laatste zin van jou is natuurlijk de ultieme HOW TO tip :-)

Beantwoorden

Huub Koch september 15, 2010 om 23:11

Ik heb het al eerder verteld: haast iedere blogger houdt zich voortdurend bezig met de vraag ‘Waar moet ik nu weer over bloggen?’ http://tinyurl.com/n2jfmk

Aardige antwoorden vind je soms ook in de statistieken van je blog en dan vooral in de trefwoorden sectie. Daar vind ik telkens weer steekwoorden die me op het idee brengen waar mensen bij mij naar op zoek zijn. Daar komen dan mooie postings uit voort. Ook hele specifieke problemen van je klanten kunnen tot goede stukken leiden, want zelden zijn ze de enige die ergens mee zitten.

Bij Formats vind ik het trouwens wel belangrijk dat je het als blogger ervaart als ‘jouw eigen format’. Dat hoeft niet origineel te zijn qua vorm, maar wel met een eigen invulling. Daar begint nl. de echte creativiteit!

Beantwoorden

Stan Lenssen september 16, 2010 om 21:38

Bedankt voor de waardevolle tips Huub.

Wat de formats betreft: het moet inderdaad groeien als jouw eigen format. Anders werkt het overigens niet, want het moet passen als een lekker jas. Zo niet, dan blijft de inspiratie op grote afstand. Zo’n frame ontwikkelt zich overigens vanzelf. Ik merk overigens zelf dat ik er meerdere ontwikkel. De vorm die ik gebruik hangt erg samen met wat ik in een blogpost melden wil. Ik weet niet of dat ook jouw ervaring is?

Vriendelijke vrije groet,
Stan

Beantwoorden

Huub Koch september 17, 2010 om 05:38

Inhoud en vorm zijn sterk verbonden met elkaar. Voor mij brengt dat mee dat ik soms vrij lange stukken schrijf die ik tevens als nieuwsbrief verstuur onder de noemer ‘Be Good and Show It’ http://zichtbarezaken.web-log.nl/zichtbarezaken/be_good_and_show_it/ en anderzijds hele korte overdenkingen in de vorm van een mini-saga http://zichtbarezaken.web-log.nl/zichtbarezaken/minisaga/ en dan heb je nog de onderwerpen (van boeken, masters of videoblogging, of communicatie en visual literacy en wat er ook maar in je subjectcloud vermeld staat) die je onderbrengt in een categorie en/of onder een noemer als Woordenloze Woensdag, Zinderende Zondag, Dutch Design Donderdag.
De meeste formats ontstaan bij mij dus simpelweg omdat ik er zelf behoefte aan heb. En daar zijn dan weer een scala van redenen voor waar ik nu niet op in zal gaan. Hartelijke groet, Huub

(P.S. Ga jij ook naar de lancering van ‘Beweging in de Zaak’?)

Beantwoorden

Stan Lenssen september 17, 2010 om 13:25

Ik ben erbij, bij de lancering van ‘Beweging in de Zaak’. Dan kunnen we verder babbelen. Wellicht over die redenen voor formats waar je nu niet op in gaat. ;-)
Tot binnenkort dus IRL!
Vrije groet,
Stan

Beantwoorden

Huub Koch september 17, 2010 om 16:48

Leuk ik zie er naar uit. Net een ‘open haard-meeting’ gehad met Peter de Kock.

Beantwoorden

Laat een reactie achter

Vorig artikel:

Volgend artikel: