Een vrije oefening in rust en routine

• Tweet

Heerlijk, eindelijk zit ik weer eens achter mijn bureau. Ik mag schrijven, ik wil schrijven!

Het is poepiedruk geweest de laatste tijd. Ik heb een hele rits presentaties over het Vrije Werken achter de rug, mijn klantengroep voor 1-op-1 successessies is gestaag gegroeid, de Vrije Werkkringen zijn flink uitgedijd, en – en passent – heb ik hier en daar ook nog een maatwerk workshop weggegeven.

Maar nu zijn er even een paar dagen van rust. En hoeveel plezier ik ook beleef aan al mijn Vrije Werk -activiteiten, die rust heb ik af en toe gewoon nodig. Want die rust geeft me de kans om de boel weer eens te overzien. Achterover in mijn stoel te hangen en te proeven of ik nog steeds de juiste rode draad volg.

Intussen schrijf ik. Schrijven helpt mij enorm. Het is bijna therapeutisch. De een schildert, de ander maakt muziek, een derde gaat er sportief tegenaan en ik ga schrijven.

Zullen we de rust eens oefenen?

Hoe zit dat eigenlijk bij jou? Met die rust. Gaan bij jou de beentjes vaak genoeg omhoog?

Zullen we – voor de grap – eens oefenen? Het mag, niemand kijkt. En dan nog, wat zou het? Jij bent een Vrije Werker.

Oké, daar gaan we. Leg het toetsenbord opzij, maak plaats op je bureau. Verplaats je stoel wat naar achteren. Zwaai nu de benen op tafel en schuif een beetje onderuit op de zitting. Pas op dat je niet wegduikelt, hou voldoende ruggensteun.

Zit je stevig nog? Mooi, dan nu de handen in de nek. Ontspan, en staar naar buiten, of naar een fraaie plaat aan de muur. Vergeet alles om je heen en laat je gedachten gaan.

Heb je iets kunnen scheppen afgelopen week?

Denk eens terug aan wat je afgelopen week hebt gedaan.

Had je daar plezier in? Heb je iets kunnen scheppen? Heb je je creatieve ei kunnen leggen? Heb je betekenis kunnen geven aan die kostbare zeven dagen? Is het een week die je gaat onthouden?

Of was het allemaal routine? En besef je nu pas, met de beentjes omhoog, dat er weer een week voorbij is?

Routine geeft niet hoor. Mag best af en toe. En soms moet het. Er zijn nou eenmaal van die klusjes die je het best kunt klaren in routine. Ze horen erbij zolang ze smeerolie zijn om het echte werk goed gefikst te krijgen.

Routine wordt pas een zorg als je merkt dat je daardoor stilstaat. Als het je opslokt terwijl je weinig vooruit komt. Als jij merkt dat je het poepiedruk hebt, terwijl je op het eind van de dag de frustratie voelt dat je niets gedaan hebt.

Routine is de indicator of je nog goed bezig bent

Routine is een mooie indicator of je nog goed bezig bent. We zinken graag weg in routine, want het maakt je makkelijk lekker druk en dus belangrijk. Ja sorry, ik zeg het maar zoals het is.

Routine voelt veilig, maar het woord zegt het zelf al; het is een vaste route, je draait rondjes. Veilig voelen is iets anders dan veilig zijn.

Altijd maar routinematig bezig zijn is gevaarlijk. Het houdt je af van het formuleren van je boodschap, het houdt je af van het leveren van kunst, het verwijdert je van je missie.

Geen Vrije Werker is gebaat bij een overdaad aan routine

De boodschapper, de kunstenaar en de missionaris in een Vrije Werker zijn niet gebaat bij een overdaad aan routine.

Je kunt jouw boodschap pas goed overbrengen als je empathisch bent, als je andermans gevoelswereld goed begrijpt en aanvoelt. Iedere keer moet je jezelf weer echt en oprecht verplaatsen in een ander. Met routine lukt dat niet.

Jouw product mag niet zomaar een product of een dienst zijn. Het moet van een bijzondere waarde zijn, het moet kunst zijn. De klant moet voelen: “Hier wordt echt iets opgelost. Mijn leven wordt er beter van.” De creativiteit moet er vanaf spatten. Met routine lukt dat niet.

Je bent een Vrije Werker met een missie. Je wilt zin geven aan de dingen die je doet. Zingeving, dat komt vanuit dat heilig vuurtje dat in je brandt. Je bent niet bezig als een kip zonder kop. Jij hebt een hoger doel. Daar wordt jij happy van, daar worden anderen happy van. Maar dat lukt niet op routine.

Jij bepaalt hoe het weer er voor staat

Routine dient zich sluipend aan. Aan de ene kant is dat een zegen, want het zorgt dat zaken ongemerkt en automatisch goed gaan. Precies de rol die routine spelen moet.

Aan de andere kant is het een grote vloek, want juist door dat stiekeme verlies je de controle. En dan plots, op een bepaald moment, ben je alleen nog maar met routine bezig.

Een drukke tijd maakt je daar extra vatbaar voor. En da’s precies de reden voor de rust erna. Die heb je altijd nodig. Neem hem dus, geniet ervan. Gooi de beentjes omhoog. Neem de tijd om eens goed te kijken op de routinebarometer. En denk erom, jij bepaalt hoe het weer er na de rust voor komt te staan.

Zonder al te veel routine is het leven een leuk en spannend avontuur. Maar een beetje routine (en ook planning) kan erg handig zijn. Het kan de weg naar succes korter voor je maken. Het gaat om de juiste dosis. Daarvoor heb je de Succesplanner. Klik hier voor die gratis nieuwsbrief, speciaal voor Vrije Werkers.