Wat heb jij als eenoog nou nog toe te voegen?

Kort geleden gaf ik weer mijn workshop Moeiteloos Bloggen. Dat was opnieuw heerlijk om te doen.

Een leuke, gelijkgestemde groep Vrije Werkers. Ze kwamen samen om iets onder de knie te krijgen. Duidelijk met heel veel zin om daarin te slagen.

Als je ziet dat je samen stappen maakt op zo’n middag, samen verder komt, als iedereen er stuk voor stuk van leert en daar dankbaar voor is, dan is dat prachtig. Daarvan gaat het vlinderen in je buik.

Maar…

Een innerlijke censor als een reus

Op die workshop kwam ook een oude bekende voorbij. Eén van de deelneemsters vertelde de groep:

‘Ik kan best een goed stukje wegschrijven, maar als ik bezig ben, komt vaak de twijfel. Ik hoor mijzelf zeggen: “Is het wel goed genoeg? En, wat ik schrijf is toch allang bekend bij mijn lezers? Het is allemaal al ooit gezegd? Wat heb ik ze nou te bieden? Welke waarde kan ik nog toevoegen?” Deze gedachten blokkeren mij. Ik wordt bang om te schrijven en krijg geen letter meer op papier.’

Wij kennen allemaal de innerlijke censor. Dat kereltje dat op je schouder zit en dat je behoorlijk dwars kan zitten bij het schrijven. Hij fluistert je van alles in het oor over hoe het moet. Goed bedoeld, maar het werkt averechts.

Maar als je het ervaart zoals de deelneemster hierboven dan is ie heftig. Dat is geen kereltje meer, maar een reus die loodzwaar op je nekt leunt.

Hoe je een reus onderuit haalt

Toch is zij geen uitzondering. Ik hoor dit vaker.

Nou is een klein kereltje snel weggetikt, maar hoe doe je dat met een reus? Hoe haal je die onderuit?

Eigenlijk is er iets stuk. Het vertrouwen in jezelf. Je acht jezelf te klein. Geen wonder dat die censor als een reus uit een boos sprookje voelt.

En toch, de grap is: die reus dat ben je zelf, want je censor is je alter ego. Helemaal zelf gecreëerd.

En daar zit de hoop, want helemaal zelf gecreëerd, impliceert meteen: helemaal zelf af te breken. Nou, afbreken? In feite moet je iets herstellen. Dat is het vertrouwen in jezelf.

Dus hoe tackel je een reus? Door jezelf te laten zien hoe het werkelijk is.

Er zit namelijk een zonnige kant aan:

Oude wijn in nieuwe zakken
Alles is al eens bedacht
Eenoog in het land der blinden

Abracadabra? Nee hoor, volg mij maar.

1. Oude wijn in nieuwe zakken

Je hebt altijd iets bijzonders voor een ander, iets dat waarde toevoegt.

Het gaat om jouw manier van brengen. Je hebt een eigen toonzetting. Die slaat bij de ene aan en bij de ander niet.

Door jouw uitleg, zul je zorgen voor een aha-effect bij een bepaalde groep. ‘Nu snap ik het’, zal die groep roepen, ‘eindelijk iemand die het begrijpelijk brengt.’

Met andere woorden: waar anderen falen, daar slaag jij. Met dezelfde ideeën, dezelfde theorie.

Je brengt misschien niks nieuws, maar je maakt wat er al is begrijpelijk. Je leert anderen iets die anders niet bereikt werden. En dat is waardevol. Altijd!

2. Alles is al eens bedacht

Natuurlijk is alles al eens bedacht. Wie zou je zijn om te denken dat je met iets compleet nieuws komt? Er zijn maar weinigen zo slim als Einstein, en zelfs hij borduurde voort op de bevindingen van vele anderen.

Maar is dat relevant? Moet je geniaal en superorigineel zijn?

Bekijk het eens van de andere kant. Van de kant van de lezers. Wat ooit al eens bedacht is, in een ver en grijs verleden, is compleet nieuw voor wie net komt kijken. Telkens weer moet oude kennis opnieuw worden uitgelegd.

Er staan steeds nieuwe generaties op die willen leren. Voor hen is alles vers en onbekend. Zij zitten vol met vragen. Die kun jij beantwoorden.

Telkens weer mogen ‘oude’ onderwerpen daarom in nieuwe blogs worden beschreven. Die van jou dus. Laat je niet weerhouden door ‘het is al eens gezegd’.

3. Eenoog in het land der blinden

Twijfel je aan je kennis? Denk je dat je niet goed genoeg bent? Durf je daarom niet te bloggen?

Ik zal je onthullen hoe het werkt:

Zoals je weet is in het land der blinden eenoog koning. Dat klinkt nogal negatief voor die koning, maar de grap is: het geldt voor elke koning.

Elke expert is uiteindelijk eenoog. Dat wil zeggen: zodra die omhoog kijkt, naar de grotere experts. Die weten het beter, dus voelt de expert zich dan een dummy.

De simpele truc is: kijk niet omhoog, maar kijk omlaag! Dan wordt je opeens waardevol als eenoog. Daar zitten de mensen die jij iets kunt leren.

Richt je met jouw boodschap op het land der blinden. Voor al dié mensen, ben jij de ziener. Jij kunt ze licht geven. Dat is prachtig.

Hele generaties staan te trappelen

Realiseer je dat je groeit, je leven lang. Dat geldt voor iedereen. Het is nooit af en nooit perfect, dus ook jij niet. Maar je hebt wel veel te delen, voor al die anderen die nog niet zover zijn gegroeid als jij.

Het zijn valse overtuigingen die je dwarszitten en het is je innerlijke censor die je ze aanpraat.

Laat je niet blokkeren door dat ventje, ook al voelt ie als een reus. Jij bent mythisch, want jij bent eenoog. Daar kan een sprookjesfiguur niet tegenop.

Dus hop, aan het bloggen. Hele generaties wachten op jouw berichten. Jij draagt over wat voor hun nieuw is. Jij helpt ze om de wereld te ontdekken.

En ze hangen aan jouw lippen, want ze smullen van hoe jij het zegt.